Spartacus (1960) OCR 23.976 fps runtime 03:16:44
ในศตวรรษก่อนจะมีศาสนาใหม่ ที่เรียกว่าศาสนาคริสต์เกิดขึ้น...
เกิดมาเพื่อโค่นล้ม การกดขี่ข่มเหงในโรม...
เพื่อนำมาซึ่งสังคมแบบใหม่...
สาธารณะรัฐโรมันเคยเป็น ศูนย์กลางความเจริญของโลก
"ทุกอย่างไม่มีจุดด่างพร้อย" นักกวีว่าไว้...
"เป็นที่หนึ่งของทุกเมือง และบ้านของพระเจ้านั้นอยู่ที่โรม"
ถึงแม้จะเป็นที่สุด ทั้งด้านความรุ่งโรจน์และอำนาจ...
แต่มันก็ยังมีระบบที่เป็นโรคร้าย เรียกว่า...
การใช้คนเป็นทาสรับใช้
ยุคแห่งความเผด็จการได้...
รอเวลาก้าวออกมาจากความมืด
ในศตวรรษเดียวกันนั้น...
ที่เมืองขึ้นในประเทศกรีก มณฑลเทรซ...
ทาสสาวไร้การศึกษาคนหนึ่ง เพิ่มความมั่งคั่งให้กับเจ้านาย...
โดยการให้กำเนิดลูกชาย ชื่อว่า สปาร์ตาคัส
เด็กชายผู้หยิ่งทะนง...
ซึ่งถูกขายให้กับเหมืองในลิเบีย...
ก่อนวันเกิดอายุ 13 ปีของเขา
ทั้งการเฆี่ยนตีและล่ามโซ่ ภายใต้แสงอาทิตย์อันร้อนระอุ...
เขาใช้ชีวิตวัยเด็กและวัยหนุ่ม...
ฝันถึงความตายของทาสรับใช้...
2,000 ปี ก่อนการเลิกทาส
กลับไปทำงาน
ลุกขึ้น สปาร์ตาคัส ไอ้ลูกหมากรีก
ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
ข้อเท้าข้า
สปาร์ตาคัสอีกแล้วรึ คราวนี้มันตายแน่
กลับไปทำงาน พวกแกทุกคน
ขอต้อนรับ ท่านเลนทูรัส บาเทียตัส
แน่นอนผู้กอง
11 ไมล์เดินทางผ่านความร้อนวิบัติ...
และยังค่าจ้างผู้ติดตามอีก เสียย่อยเสียยับ
ข้าประกันได้ว่าเจ้าไม่มีของดีๆ จะขายให้ข้าใช่มั้ย
ข้าเสียทั้งเงินทั้งเวลาใช่มั้ย บอกข้ามาตามตรง
มี 2-3 คน ที่ท่านอาจจะสนใจ
อะไร เนี่ยน่ะรึ แก่เน่ารอแร้งมากินได้แล้ว
คนนี้ไม่เลวนะ มันเป็นพวกกอล
ข้าไม่ชอบพวกกอล ขนเยอะรุงรัง
ให้มันลงมาได้มั้ย
แก ลงมา
ลงมา
ขอดูฟันมันหน่อย
- อ้าปาก - ขอบคุณ
ฟันเป็นยังไง กระดูกก็เป็นอย่างนั้น
ปากอย่างนี้ใช้ไม่ได้
กระดูกท่าทางจะเปราะ
ยังมีอีกมากมายให้เลือก
เสียเวลาไปมากแล้ว ข้าต้องจ่ายให้ผู้ติดตามนะ
นั่นใคร
มันเป็นคนเมืองเทรซ ข้ากำลังทำโทษมันอยู่
- ยังไง - ให้อดตาย
เป็นตัวอย่างให้พวกของมันดู
น่าเสียดายจัง
มีปฏิกิริยาโต้ตอบ กล้ามเนื้อดี ขอข้าดูฟันมันหน่อย
อ้าปาก สปาร์ตาคัส
แกเหม็นเหมือนแรดเลย
ผู้กอง ท่านสั่งให้มันอ้าปาก แต่ไม่เห็นมันอ้าเลย
ฟันมันดีมาก
มันเพิ่งใช้กัดเอ็นร้อยหวาย ของผู้คุมเมื่อชั่วโมงที่แล้ว
เอ็นร้อยหวาย เยี่ยมไปเลย ข้าอยากเห็นจัง
ข้าซื้อมัน ไปดูคนอื่นกัน
ตามมา
แม้จะมีป่วยและตายบ้าง เราก็ยังมีกำไร 11,000 เซสเตอร์ซีส
รวมทั้งค่านายหน้าของเจ้า
ไม่ครับ ยังไม่รวมค่านายหน้าของข้า
มาร์เซลลัส พวกมันอยู่นั่น
พวกมันดูเหมือนเศษขยะ แต่พวกมันดีที่สุดเท่าที่หาได้แล้ว
ไม่มีใครเลือกได้ดีเท่าท่านแล้ว
ทาส...
พวกแกมาถึงโรงเรียนสอนนักต่อสู้ ของเลนทูลัส เบเทียตัส
ที่นี่พวกแกจะถูกฝึก ให้ต่อสู้โดยผู้เชี่ยวชาญ
ที่นี่ พวกแกจะไม่ต้องสู้จนตาย
นั่นเอาไว้หลังถูกขายไปแล้ว...
ไว้ให้สำหรับคนที่ชอบดูการฆ่าฟัน
นักสู้ก็เหมือนกับม้าป่า พวกมันต้องได้รับการเอาใจใส่
พวกแกจะได้ทาน้ำมัน อาบน้ำ...
โกนหนวด นวด และสอนให้รู้จักใช้สมอง
มีร่างกายดีแต่ทึ่มก็เท่านั้น
พวกแกจะได้เข้าพิธี "มัดจุก"
มาร์เซลลัส ให้พวกมันดูหน่อย
จงภูมิใจกับมัน
ในวาระพิเศษ คนที่ทำให้ข้าพอใจ...
จะได้รับมอบมิตรสหายที่เป็นหญิงสาว
ครึ่งหนึ่งของพวกที่จบไปจากที่นี่...
อยู่รอดได้นานถึง 5 ปี... 10 ปี
บางคนถึงกับได้รับอิสรภาพ...
และกลายมาเป็นครูฝึก อย่างเช่น มาร์เซลลัส
ข้าขอแสดงความยินดี และขอให้พวกแกมีอนาคตที่ดี
มาร์เซลลัส ดูคนที่สองจากขวาสิ
มันเป็นพวกเทรซ มันเกือบถูกฆ่าเพราะทำร้ายผู้คุม
เราจะสอนไม่ให้มันทำอย่างนั้นอีก
อย่าแรงเกินไปล่ะ มันมีคุณภาพ
คนต่อไป
ข้าชอบพวกแก
ข้าอยากให้พวกแกเป็นเพื่อนข้า
ข้าอยากเป็นเพื่อนกับพวกแก
ขออย่างเดียว อย่าขัดใจข้า
แกชื่ออะไร ทาส
สปาร์ตาคัส
ข้ารู้สึกว่า แกไม่ชอบข้า
ส่งดาบให้มัน
รับไป
ข้ารู้สึกว่า แกอยากฆ่าข้า
นี่เป็นโอกาสเดียวที่แกจะได้รับ
ฆ่าข้าสิ
ไม่ต้องกลัว ทาสเอ๋ย
แกมีดาบ
แต่ข้ามีแค่ไม้ท่อนหนึ่ง
แกไม่ยอมเชื่อฟังข้ารึ
เอาดาบไป
แกไม่โง่อย่างที่ข้าคิดไว้
แกอาจฉลาดเสียด้วยซ้ำ
ซึ่งเป็นอันตรายสำหรับทาส
แค่จำไว้...
ต่อแต่นี้ไป ข้าจะจับตาดูทุกอย่างที่แกทำ
เจ้าทำถูกแล้ว
มาร์เซลลัสชอบฆ่าคน ให้ดูเป็นตัวอย่าง
เขาเลือกเจ้า ระวังเอาไว้ให้ดี
เจ้าอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่แล้ว
6 เดือน
ข้าอยากให้มันเลือกข้า
ข้าอยากลองกับมันดูสักตั้งก่อนตาย
เงียบ ห้ามคุยกัน
เจ้าจะหาเรื่องให้พวกเรา เหมือนตอนอยู่ที่เหมือง
เจ้าชื่ออะไร
เจ้าไม่อยากรู้ชื่อข้า
ข้าก็ไม่อยากรู้ชื่อเจ้า
แค่อยากผูกมิตรก็เท่านั้น
นักต่อสู้ไม่มีเพื่อน
ถ้าเราต้องเจอกันที่ลานต่อสู้ละก็...
ข้าต้องฆ่าเจ้า
เฮเลน่า...
ไปกับกาลิโน่
แพทริเซีย...
คริกซัส
พริสซิลล่า...
เดวิด
คลอเดีย...
ฟารอกซ์
เวริเนีย...
ไดออนไนเซียส
ไม่ ให้สปาร์ตาคัส
สปาร์ตาคัส
ฟีลิเซีย...
ข้าไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงมาก่อน
แกมีแล้วตอนนี้ สปาร์ตาคัส เชือดหล่อนซะ
ไปให้พ้น
หล่อนจะคิดกับแกยังไง ข้าจะคิดกับแกยังไง
ไปให้พ้น
ไม่เอาน่า ใจกว้างหน่อย เราต้องรู้จักแบ่งปันกันดูสิ
ข้าไม่ใช่สัตว์
แกไม่ได้พยายามที่จะหนีใช้มั้ย
เอาความกล้าไปใช้กับหล่อน สปาร์ตาคัส
ข้าไม่ใช่สัตว์
ข้าก็ไม่ใช่
เจ้าชื่ออะไร
เวริเนีย
พาหล่อนออกไป มาร์เซลลัส
แกอาจไม่ใช่สัตว์ สปาร์ตาคัส...
แต่โชว์ห่วยๆ นี่ ทำให้ข้าชักไม่ค่อย มั่นใจแล้วว่าแกจะเป็นผู้ชายได้รึเปล่า
กฎข้อแรก
แกจะตายทันทีที่จุดสีแดง
ตรงนี้ กับตรงนี้
จำไว้ เล่นงานตรงจุดสีแดงก่อน...
เพราะถ้าแกไม่ทำ คู่ต่อสู้แกทำแน่
สีน้ำเงิน จะทำให้แกเป็นง่อย
ตรงนี้ กับตรงนี้...
ตรงนี้ ตรงนี้
กฎข้อที่สอง
เล่นงานจุดง่อยก่อนฆ่าช้าๆ
ทีนี้ฆ่าช้าๆ สีเหลือง
ตรงนี้ กับตรงนี้
และตรงนี้
จำไว้...
จุดที่ทำให้ตายช้าๆ คู่ต่อสู้อาจ มีพลังเหลือฆ่าแกได้ก่อนตาย
จุดที่ทำให้ง่อย ทำให้แกรู้ว่ามันเสร็จแน่ ถ้าแกรักษาระยะไว้ และเล่นงานเรื่อยๆ
จุดที่เหลือสนุกพอใช้ได้ สำหรับคนดูที่โรม...
แต่ที่คาปัว เราคาดหวังมากกว่า การเชือดแบบเรียบง่าย...
และเราต้องทำได้
สปาร์ตาคัส แกมองแม่สาวนั่นทำไม
เวริเนีย ยืนอยู่ตรงนั้น
ในเมื่อแกได้แต่มอง...
เอาเลย มองให้เต็มที่
ข้าบอกให้มอง
ไม่ๆ ให้ไปอยู่กับคนสเปน
หลับให้สบายนะ สปาร์ตาคัส
เข้าไป
สาวๆ
ข้าเคยเตือนเกี่ยวกับเรื่องนี้ใช่มั้ย
เอาล่ะ พาพวกมันเข้ามาได้
ห้ามคุยกัน เดินไป
มันทำเจ้าเจ็บรึเปล่า
เปล่า
นั่นแหละจุดตาย
หนึ่ง สอง...
สาม สี่ ห้า
หนึ่ง สอง สาม สี่
เรามีแขก แขกใหญ่โต
2 ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของโรมอยู่บนเขา
เจ้าช่างขี้ตื่นเหลือเกิน รามอน
แค่เป็นคนโรมัน คิดว่าตัวเองใหญ่นักหนา
ให้พวกเขารอข้าเมื่อมาถึง
- เจ้านาย ท่านไม่เข้าใจ - ขุนนางโรมันใหญ่แค่ไหนเชียว
หนึ่งในนั้นคือมาร์คัส ลิซินิอัส แครสซัส
อะไรนะ เดี๋ยวก่อน
แครสซัสมาที่นี่รึ เวริเนีย เอาเสื้อคลุมสีแดงที่มีลายลูกโอ็ค
และเก้าอี้ที่ห้องโถง กับไวน์เกือบดีที่สุดมา
ไม่ เอาดีที่สุด แต่เอาเหยือกเล็กๆ
รู้มั้ย แครสซัส เกลียดเขาแค่ไหน
เอาไปไว้ที่อื่น
ข้ายกไม่ไหว
ใช้ความคิดหน่อย หาอะไรมาคลุม
บอกมาร์เซลลัสให้เตรียมคนให้พร้อม
แครสซัสมีรสนิยมสูง เขาคงอยากดูการแสดง
ขออภัย ท่านแกร็คชัส
มาร์คัส ลิซินิอัส แครสซัส...
ขุนนางชั้นสูง...
นายพลคนแรกของสาธารณรัฐ...
บิดาและผู้ปกป้องโรม...
ให้เกียรติมาปรากฎตัวที่บ้านข้า
ไวน์ เนื้อหวาน ไม่เห็นรึว่า คณะของท่านเหนื่อยล้า
เชิญนั่งก่อนครับ
มีอะไรรึครับ
เปล่า
ขอต้อนรับท่านหญิงคลอเดีย มาเรีย..
อดีตมเหสีของลูซิอัส ไคอัส มาริอัส..
ผู้ถูกประหาร ทำให้เราซาบซึ้งเหลือเกิน
ขอแสดงความเคารพต้องท่านผู้หญิง บุตรีของเซพทิมัส ออพติมัส แกล็บรัส...
เจ้าของกิตติศัพท์ที่อยู่ชั่วนิรันดร์ ในนามของบุตรชาย...
น้องชายของท่าน มาร์คัส พูบริอัส แกล็บรัส...
วีรบุรุษของสงครามตะวันออก
เขาช่างรู้มากเหลือเกิน
ให้ข้าบอกอะไรเพิ่มเติม
เรามาเพื่อฉลองการสมรสระหว่าง น้องชายข้ากับคลอเดีย
เป็นคู่ที่สมกันหยั่งกับพญาอินทรีย์
พัดให้ท่านหน่อย ท่านเหงื่อออก
สหายของข้าต้องการดู การแสดง 2 คู่เป็นการส่วนตัว
2 คู่ ได้เลย
ข้ามีบางอย่างให้สหายท่านดู
2 คู่ สู้กันจนตาย
สู้จนตายรึครับ
คุณคงไม่คิดว่าเรามาไกลถึงคาปัว เพื่อดูกายกรรมหรอกนะ
ข้าต้องขออภัย
ที่คาปัวเราฝึกนักต่อสู้ชั้นยอดในอิตาลี
เราให้ท่านชมการแสดงการต่อสู้ได้...
ซึ่งดีกว่าที่ท่านเห็นที่โรมมาก
เมื่อพวกมันถูกซื้อ เจ้าของจะทำอย่างไรก็ได้...
แต่ที่นี่ เราไม่ให้พวกมันสู้จนตาย
แครสซัส
วันนี้เป็นข้อยกเว้น
แต่ถ้าทำอย่างนั้น จะทำให้พวกมันเกิดความหวาดกลัว
และเรื่องราคา
บอกราคาของเจ้ามา
25,000 เซสเตอร์ซีส
ตกลง ไปจัดการได้
ท่านพูดจริงรึเปล่า
เตรียมการแสดงทันที
เราอยากเลือกพวกมันด้วยตัวเอง
ท่านมีให้เลือกมากมาย ใช่มั้ย
เลือกได้ไม่มีวันหมดเลยล่ะ
สปาร์ตาคัส การต่อสู้จนตาย กำลังจะมีขึ้น
- สู้จนตาย - ้ รูได้ไง
ข้าได้ยินมาร์เซลลัสพูดกับผู้คุม
- ใครจะเป็นคนสู้ - ข้าไม่รู้
สู้จนตาย
ถ้าพวกเขาจับคู่เจ้ากับข้าล่ะ
ไม่มีทาง
ถ้ามีล่ะ
เจ้าจะสู้มั้ย
ข้าจำเป็นต้องสู้ เจ้าก็เหมือนกัน
เจ้าจะฆ่าข้ามั้ย
ใช่
ข้าจะพยายามรักษา...
ข้าพยายามอยู่รอด เจ้าก็เหมือนกัน
นักต่อสู้ทุกคนไปที่ลานฝึก
มีแขกอยากเยี่ยมชมพวกแก
ตั้งแถวทางขวาข้างหน้าข้า
ท่านอยากจะเลือกตอนนี้เลยมั้ย
คลอเดีย
พวกมันช่างสง่าผ่าเผย
สำหรับท่าน ท่านหญิงเฮเลน่า...
ข้าแนะนำแพร็กซัส
เสือดีๆ นี่เอง
ข้าไม่ชอบมัน
- ข้าอยากได้คนนั้นมากกว่า - คนไหน
เดวิด
อ๋อ คริกซัส
มาร์เซลลัส ให้คริกซัสต่อสู้แบบดาบสั้น
ท่านเคยเห็นคนอกผายไหล่ผึ่งแบบนี้มั้ย ไดออนไนเซียส
ถึงจะตัวเล็ก แต่กระทัดรัดแข็งแรงมาก
ความจริงแล้ว มันดู...
มันดูเล็กกว่าตอนอยู่ในลานต่อสู้
มันดูหลอกตา
- ข้าเอาคนนั้น - กาลิโน่
ใช่แล้ว กาลิโน่
ท่านมีสายตาแหลมคม ข้าขอเรียนให้ทราบ...
กาลิโน่
ทุกคนในโรงเรียนนี้ เชี่ยวชาญในการใช้ดาบเทรเชี่ยน...
แต่ทุกวันนี้สามง่ามหาดูได้ยากมาก
ข้าขอแนะนำ...
คนเอธิโอเปีย
มีคนเอธิโอเปียอยู่ไม่กี่คนในประเทศ
เอธิโอเปียเป็นที่เลื่องลือ ในเรื่องการใช้สามง่าม
ข้าเลือกคนนั้น
ดราบ้า อย่าเลยครับ ข้าอยากให้คนที่ดีที่สุดกับท่าน...
ข้าอยากได้ที่งามสง่าที่สุด
ข้าเลือกคนดำตัวใหญ่คนนั้น
- ดีมากครับ - ดราบ้า
เป็นผู้เดียวในโรงเรียน...
ที่สามารถใช้ดาบเทรเชี่ยน ต่อกรกับสามง่ามได้ก็คือ
ตรงนั้น
ตรงนั้นครับ คุณหญิงเฮเลน่า
ท่าทางมันยโสโอหัง
ข้าเลือกมัน
ยโสโอหังแถมยังขี้ขลาด
เอามันไปเฆี่ยน
ทางนั้นครับคุณหญิงเฮเลน่า ยักษ์ใหญ่จากลิเบีย
ข้าอยากได้ไอ้ขี้ขลาด
สปาร์ตาคัส
ถ้าพวกมันสู้จนบาดเจ็บ และไม่ยอมจะสู้ต่อ...
ครูฝึกต้องเชือดคอหอยมันให้เหมือนไก่ ข้าไม่อยากดูกลอุบาย
กลอุบาย ที่โรงเรียนของเบเทียตัสน่ะรึ
ได้ยินคำสั่งแล้วใช่มั้ย มาร์เซลลัส จำไว้ให้ดี
ข้ารู้สึกเห็นใจกับความร้อนเช่นนี้
อย่าให้พวกมันแต่งเต็มยศ เดี๋ยวจะหายใจไม่ออกเสียก่อน
ให้ใส่พอแค่พอประมาณ
อะไรก็ได้ครับ คุณผู้หญิง พวกมันไม่บ่นอยู่แล้ว
พวกที่เหลือกลับเข้าไปได้
เจ้าผิดหวังกับการเลือกของเรารึเปล่า
ไม่เลยครับ ตื่นเต้นเสียวซ่านไปหมด
ไปหลบแดดกันดีกว่า
ให้ข้านำท่านไปที่ชมการต่อสู้
ไอ้ตัวสอดรู้ ให้ตายสิ
ต้องไปไกลแค่ไหนข้าถึงจะหลบ ไอ้หน้าฉลาดแกมโกงพ้น
แครสซัส อย่าพูดถึงแกร็คชัส เขาน่ารังเกียจจะตาย
สำหรับแกร็คชัส เขาเกลียด ผู้รักชาติเป็นอาชีพ....
และเขาทำได้ดีทีเดียว
ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นผู้นำกลุ่ม และวุฒิสมาชิกฯคนแรกของโรมได้อย่างไร
แครสซัส มันน่าเบื่อจะตาย
ข้าได้กลิ่นน้ำหอมจากหล่อน
จะเป็นอะไรก็ตาม หล่อนช่างมีกลิ่นหอมน่าลิ้มรส
เดี๋ยวนี้ห้ามพวกทาสขโมยของยาก นอกเสียจากต้องล่ามโซ่
แต่ถ้าทาสที่สวยอย่างนี้ คงไม่ต้องขโมยให้เหนื่อย
เจ้าของคงให้ด้วยความเสน่ห์หา
ถ้าข้อเท้าหล่อนยังดีอยู่...
ทำให้มั่นใจว่า เป็นเช่นนั้นจริงๆ
- เจ้านาย - สวรรค์ทรงโปรด ให้ตายสิ
- ข้าถูกเจิมเสียแล้ว - แกนังรุ่มร่าม
- ข้ารู้ว่าแกเจตนาทำอย่างนั้น - มันเป็นอุบัติเหตุ มาตรงนี้
ไม่ต้องกลัว
เจ้ามาจากประเทศไหน
บริเทนเนีย
เป็นทาสมานานเท่าไหร่แล้ว
ตั้งแต่อายุ 13
เจ้ามีการศึกษารึเปล่า
เจ้านายคนแรกให้ข้าสอนหนังสือเด็ก
ข้าชอบหล่อน หล่อนมีความเด็ดเดี่ยว
ข้าขอซื้อหล่อน
ซื้อหล่อนรึครับท่าน ข้าลงทุนไปกับหล่อนตั้งเยอะ
ข้าไม่แปลกใจ 2,000 เซสเทอร์ซีสเป็นไง
2,000... หล่อนจะไปรอที่แคร่ของท่าน
ไม่ ข้าไม่อยากให้เดินจนเท้าเสีย
ให้คนคุมไปส่งตอนเข้าโรมครั้งหน้า
เขาจะไปพรุ่งนี้พร้อมหล่อน
เอาไวน์มาเพิ่ม และขอบคุณพระเจ้าเสีย
ท่านเหย้าแหย่ข้า แครสซัส ข้าจะไม่ทำดีกับท่านอีกต่อไป
ทำไมต้องทำให้ข้าลำบากใจด้วย
ท่านรวยล้นฟ้า
และท่านก็เป็นเพื่อนน้องข้าคนเดียว..
ที่ยังไม่ได้ให้ของขวัญ การแต่งงานของเขา
ข้ากำลังรอโอกาสเหมาะ
เอ้า ให้เขาไป
มันคืออะไรคะ
จากวินาทีนี้เป็นต้นไป สามีของเจ้าคือ ผู้บัญชาการกองทหารรักษาการของโรม
ยอดไปเลย
ข้าไม่รู้จะตอบแทนท่านได้ยังไง
เวลาเท่านั้นที่จะบอกได้
- ทหารรักษาการของโรม - ใช่แล้ว
ตำแหน่งที่มีอำนาจพอที่จะต่อกร กับแกร็คชัสและพวกวุฒิสมาชิกฯ
ท่านช่างฉลาดเหลือเกิน
เปิดประตู
ผ่านประตูนั้น
แต่เจ้าต้องคอยดูเขาให้ดี คลอเดีย
ท่านพ่อเกือบไม่ยกสมบัติให้เขา เพราะรสนิยมในทาสสาวๆ ของเขา
การแต่งงานไม่อนุญาติให้มีฮาเรม
แล้วพวกคนหาบแคร่ของเจ้าล่ะ
ทุกคนอายุต่ำกว่า 20 ปี...
และสูงกว่าปกติ
เลยทำให้เจ้าต้องพยายาม ทำตัวให้ดีกว่าพวกนั้นใช่มั้ย
ตามความพอใจของท่าน
แด่เธอที่รัก สำหรับบทกวีที่แสนหวาน
เปิดประตู
คู่แรก คริกซัสกับกาลิโน่
เราผู้กำลังจะตาย ขอแสดงความเคารพ
คริกซัส
คู่ต่อไป
เราผู้กำลังจะตาย ขอแสดงความเคารพ
คนเทรซของเจ้าไม่เลวเลยนะ
ท่านแต่งตั้งข้าได้ยังไง โดยไม่ให้เกร็กชัสรู้
ข้าใช้น้ำมันสู้กับไฟ ข้าซื้อตัววุฒิสมาชิกฯ บางคนลับหลังเขา
ข้ายังคิดว่าเจ้าสามง่ามจะชนะอยู่ดี
- ทำไมมันไม่ฆ่าเขา - ฆ่าเขา
เป็นอะไรไป
ฆ่ามัน
ฆ่ามัน ไอ้โง่ไร้ปัญญา
มันจะถูกแขวนไว้จนกว่าจะเน่า
จงมองเป็นครั้งสุดท้าย สปาร์ตาคัส
หล่อนกำลังไปโรม หล่อนถูกขาย
ห้ามคุยกันในครัว ทาส
เกิดเรื่องที่โรงครัว พวกมันฆ่ามาร์เซลลัสกับพวก
ระดมผู้คุม
ไป ไป
คิดดูอีกที ข้าไปส่งหล่อน ด้วยตัวเองดีกว่า
ขี่ไปคาปัวตามพวกกองทหาร ข้าไม่ค่อยไว้ใจผู้คุมพวกนี้
แกต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
ครับผม
มาร์คัส แกล็บรัสมารึยัง
- รออยู่ที่ห้องโถงใหญ่ครับ - เยี่ยมมาก
นี่อะไร
ของขวัญจากผู้ว่าฯ เมืองซิซีลีครับ
แอนโทไนนัส
ชาวซิซีลี อายุ 26
คนร้องเพลง
เจ้าร้องให้ใครฟัง
ให้กับลูกๆ ของเจ้านายข้า ซึ่งเป็นคนสอนคลาสสิคให้ข้า
คลาสสิครึ
มีตำแหน่งอะไรให้เด็กหนุ่ม ที่มีพรสวรรค์หลากหลายคนนี้บ้าง
เจ้าจะเป็นคนรับใช้ข้า สอนเขา
ที่เหลือ มากับข้า
ท่านเข้าเวรอยู่รึ
ท่านแครสชัสที่เคารพ ยินดีกับข้า
หรืออีกนัยหนึ่ง ยินดีกับเราทั้งสองคน
ข้ายินดีกับเราทั้งสอง
พรุ่งนี้ข้าจะนำทหาร 6 กอง ไปปราบพวกทาสในเวซูเวียส
เมืองทั้งเมืองจะมาดู เราแยกจากกันอีกต่างหาก
ให้ตายสิ พระเจ้าหน้าเลือด
อภัยให้ข้า
ข้าชอบพูดถึงสวรรค์ เวลายินดีกับชัยชนะ
แกร็คชัสมีส่วนในเรื่องนี้รึเปล่า
ใช่แล้ว เขาเป็นคนเสนอเองด้วยซ้ำ
เจ้าคิดว่าข้าแต่งตั้งให้เจ้าเป็น ผู้บัญชาการกองรักษาการ...
เพื่อไปจัดการกับพวกสวะ ในเวซูเวียสงั้นรึ
เพื่อควบคุมโรมต่างหาก
ข้านำทหารไปแค่ 6 กอง ที่เหลือยังคงอยู่ที่นี่
- ภายใต้การบังคับบัญชาของใคร - ภายใต้ ซีซ่า
เยี่ยมยอดมาก ไม่มีที่ติ
ที่ได้รู้ว่าแกร็คชัสควบคุม ทั้งสภาและฝูงชน...
เจ้าเหมือนถูกบังคับให้ยื่น อำนาจให้เขาทางอ้อม
เข้าใจแล้ว
ข้าจะปฏิเสธ ข้าจะถอนตัวจากการเดินทาง
ข้อเสียเปรียบของการเป็นผู้รักชาติ...
คือบางครั้งบางคราว เราต้องทำเหมือนรักชาติ
เจ้าได้ให้คำปฏิญาณไปแล้ว เจ้าต้องไป
ถ้าเกิดแกร็คชัสตัดสินใจ เป็นปรปักษ์กับท่าน...
เขาไม่มีความจำเป็นต้องทำ
จากความช่วยเหลือของเจ้า ทำให้ข้าเคลื่อนไหวไม่ได้
กองทัพทหารของท่านยังคง ตั้งหลักอยู่นอกเมืองใช่มั้ย
กองทัพทหารของข้า
เจ้าเชื่อจริงๆ รึว่า ข้าจะสั่งให้ทหารของข้ายึดโรม
ข้าแค่อยากบอกว่าท่านสามารถทำได้ ถ้าท่านจำเป็นต้องทำ
เจ้าไม่รู้รึว่ากฎหมายเก่าแก่ของโรม..
ห้ามนายพลคนไหนก็ตาม นำทัพเข้าเมือง
ซุลล่ายังทำได้
ซุลล่า ด้วยชื่อเสียงเลวร้าย อย่างนั้นน่ะรึ
เพื่อเสียงสาปแช่งที่มีต่อเขา
ไม่ล่ะ เพื่อนข้า
วันหนึ่งข้าจะทำความสะอาดโรม ที่พ่อข้ายกให้เป็นสมบัติข้า
ข้าจะฟื้นฟูมันด้วยขนบธรรมเนียม ประเพณีทุกอย่างที่ทำให้มันดีได้
ข้าจะไม่ยอมใช้กำลังกับมัน หรือแม้กระทั่งป้องกันตัวข้าเอง..
ด้วยการกระทำอันเป็นการทรยศ ต่อประเพณีอันเป็นที่สักการะบูชา
ข้าจะไม่นำทหารของข้าผ่าน กำแพงเมืองนี้โดยเด็ดขาด
ข้าจะไม่ละเมิดโรม ในขณะที่ข้ากำลังจะได้ครอบครองมัน
ไปได้
เตรียมทหารเจ้าให้พร้อม
ออกจากโรมคืนนี้ แต่ขบวนแห่สรรเสริญนั้นเป็นไปไม่ได้
แค่นี้เราก็เหมือนตัวตลกแล้ว อย่าให้มันมากกว่านี้เลย
ออกไปทางที่ไม่ค่อยพลุกพล่าน ที่ไม่มีทั้งเสียงแตรและเสียงกลอง
แอบออกไป
ตามที่ท่านต้องการ
และเพื่อเห็นแก่สวรรค์ เพื่อนข้า..
พยายามทำให้สำเร็จ จะได้ไม่ต้องแอบเข้าเมืองขากลับ
ขอให้โชคดี
เร็วเข้า ไอ้อ้วน
พวกผู้ดีโรมัน...
ต่อสู้กันเหมือนสัตว์ป่า
เจ้านายใหม่ของแก กำลังพนันว่าใครจะตายก่อน
วางดาบซะ
ข้าอยากเห็นเลือดพวกมัน ตรงนี้ตรงที่ดราบ้าตาย
ตอนข้าต่อสู้เป็นคู่ เราสู้กันจนตายไปคนใดคนหนึ่ง
ข้าสัญญากับตัวเองเอาไว้ คริกซัส
ข้าสาบานว่า ถ้าข้าออกไปจากที่นี่ได้...
ข้าขอตายดีกว่าที่จะต้องดู ชาย 2 คนสู้กันจนตายอีก
ดราบ้าสัญญาไว้เช่นนั้นเหมือนกัน
และเขาก็รักษาสัญญา
ข้าต้องรักษาเช่นกัน
ไป ไปได้แล้ว
เราคืออะไร คริกซัส
เรากลายเป็นอะไรไป พวกโรมันรึ
เราไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยรึ เกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา
เราจ้องหาแต่เหล้า ในขณะที่เรา ควรมองหาขนมปังเพื่อยังชีพ
เมื่อเรามีเหล้า เราไม่ต้องการขนมปัง
เราจะเป็นแค่นักรบขี้เมาไม่ได้
เราจะเป็นอะไรได้
นักต่อสู้ กองทัพนักต่อสู้
ไม่เคยมีกองทัพแบบนั้นมาก่อน
นักต่อสู้ 1 คน มีค่ามากกว่าทหารโรมัน 2 คน
เราปราบผู้คุมโรมันได้ แต่ทหารโรมันนั้นมันอีกเรื่องนึง
พวกมันสู้ไม่เหมือนเรา
เราเอาชนะได้ทุกอย่าง ถ้าเราต้องการที่จะชนะ
ต้องมีกองทัพใหญ่มากนะ
เราจะมีกองทัพใหญ่
เมื่อเราออกเดินทาง เราจะปลดปล่อย ทาสทุกคนในทุกเมืองและทุกหมู่บ้าน
มีใครหากองทัพได้ใหญ่กว่านี้มั้ย
หลังเราข้ามภูเขาแอลป์แล้ว เราจะปลอดภัย
ไม่มีใครข้ามภูเขาแอลป์ได้ มีทหารประจำอยู่ทุกจุด
มีทางเดียวที่จะออกจากประเทศนี้ได้
ทะเล
ทะเลจะทำอะไรได้ ถ้าเราไม่มีเรือ
พวกโจรสลัดซิเลเชี่ยนมีเรือ
พวกเขากำลังทำสงครามกับโรม
เรือโรมันที่ล่องจากบรันดูเซี่ยมทุกลำ ต้องทำความเคารพพวกเขา
พวกเขามีกองเรือรบที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ข้าเคยเป็นทาสของพวกมัน มันจะพาเราไปทุกที่ที่มีทองคำ
เรายังมีทองคำไม่พอรึ
เอาพวกโรมันที่เราจับได้ มาเฆี่ยนหลังสักนิดหน่อย
เดี๋ยวเราก็ได้ทองคำเอง
ถูกของสปาร์ตาคัส
จ้างพวกโจรสลัด และมุ่งตรงไปบรันดูเซี่ยม
มาร่วมกับเรา ทุกคน
มาร่วมกับเรา
กลับไปเวซูเวียสกัน
เวริเนีย
ข้าไม่นึกว่าจะได้เห็นเจ้าอีก
ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด
ครั้งสุดท้ายที่ข้าเห็นท่าน...
ท่านกำลังรออยู่ในลานต่อสู้...
ข้านึกว่าเจ้าอยู่ที่โรม
เจ้าหนีมาได้ยังไง
ข้ากระโดดออกจากเกวียน...
และเบเทียตัสอ้วนเกินที่จะ...
ข้าบินถลาออกจากเกวียน...
และเบเทียตัสก็อ้วนเกินที่จะ...
เกินที่จะจับข้าได้
เขาวิ่งไล่ตามข้าไม่ทัน
เจ้ารู้ตัวมั้ย...
ไม่มีใครขายเจ้าอีกแล้ว
- หรือแจกเจ้าไป - หรือแจกเจ้าไป
ไม่มีใครบังคับให้เจ้าอยู่กับใคร
ข้ารักท่าน สปาร์ตาคัส
ข้ารักท่าน
ข้ายังไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลย
ห้ามไม่ให้ข้าไปจากท่าน
ข้าขอห้ามเจ้า
มันตลกน่าดู ข้าอยากให้ท่านได้ยินจัง
ท่านดีกับข้าแค่ไหน ข้าขอบอก
ท่านบอกได้
ขอบคุณ
อย่าเอาแต่มอง ทานได้เลย
ไม่จำเป็นต้องทำเป็นมีมารยาทที่นี่
ข้าขอบอกให้เจ้ารู้ไว้ เจ้าก็ดีกับข้ามาตลอด
ข้าดีกับท่านอย่างนั้นรึ
ใช่แล้ว เจ้าขายทาสให้ข้า ในราคาที่สมเหตุสมผล
และยังจัดเตรียมการต่อสู้ให้ดูส่วนตัว แบบไม่มีกำไร
เจ้ามีศีลธรรมทั้งในธุรกิจ...
และผู้มองการณ์ไกล
เซโนเบียอ้วนท้วนขึ้น จากที่ข้าเห็นครั้งที่แล้ว
- ข้าชอบแบบนี้ - ข้าก็ชอบเช่นกัน
เจ้ากับข้าชอบอวบๆ เหมือนกัน
ความอ้วนท้วนสมบูรณ์ทำให้ชาย รู้สึกสบายและเฉื่อยชา
เจ้าสังเกตบ้างมั้ยว่า ความผอมก็คือการกดขี่ข่มเหง
ถึงแม้ท่านจะเจ้าชู้ แต่ท่านก็เป็นคนใจกว้างที่สุดในโรม
เจ้าชู้
กับพวกสาวๆ
สาวๆ เมื่อไหร่กันที่พวกสาวๆ เจ้าชู้
บางที ข้าอาจจะใช้คำผิด ความผิดปกติหรือข้อบกพร่อง
หวังว่าข้าออกเสียงถูก...
เป็นที่รู้กันว่าคนรับใช้ทั้งหมด ของท่านเป็นผู้หญิง
ข้าเป็นคนที่มีจรรยาบรรณสูง ที่สุดในโรม
ข้าไม่ให้เรื่องผู้หญิง มาทำให้ข้าเสื่อมเสีย
จรรยาบรรณ ที่ทำให้โรม แข็งแกร่งจนสามารถขโมย...
2 ใน 3 ของโลกจากเจ้าของของมัน...
พบได้จากความเคารพในชีวิตคู่ และครอบครัวของชาวโรมัน
ข้าบังเอิญชอบผู้หญิง
ข้ามีนิสัยสำส่อนตามธรรมชาติ...
แต่ข้าจะไม่ยอมปฏิญาณตนแต่งงาน เหมือนกับพวกคนชั้นสูงพวกนั้น...
เพราะด้วยนิสัยของข้า ข้าจะไม่สามารถรักษาคำปฏิญาณได้
ท่านให้เกียรติกับความบริสุทธิ์ ของเพศหญิง
ถูกต้อง
มันคงจะเป็นการเย้ายวนมาก ที่มีสาวบริสุทธิ์อยู่รอบตัว
ใช่แล้ว
มาพูดเรื่องธุรกิจดีกว่า จะให้ข้าช่วยอะไรเจ้า
ท่านแกร็คชัส...
ข้าเป็นคนเกลียดใครยาก แต่กับชายคนหนึ่ง..
- เขาเป็นใคร - แครสซัส
เจ้าเริ่มมีความเกลียดชัง
ตอนเช้าเป็นเศรษฐี...
ตกเย็นกลายเป็นผู้ลี้ภัยตกยาก...
ไม่มีอะไรนอกจากผ้าขี้ริ้ว และร่างกายติดตัว
ทั้งหมดเกิดจากแครสซัสตัดสินใจ เดินทางไปคาปัว...
กับผู้หญิงที่เอาแต่ใจตัวเอง 2 คน
นัง 2 คนนี้ เย้าแหย่พวกนักต่อสู้..
บังคับให้พวกมันสู้กันจนตาย และก่อนที่ข้าจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร..
การปฏิวัติก็เกิดขึ้นแล้ว
เจ้าอยากแก้แค้นยังไง
ข้าขายทาสสาวชื่อเวริเนีย ให้กับแครสซัส
ใครนะ
เวริเนีย แต่หล่อนหนีไปได้
ไม่มีการทำสัญญา
แต่เขาต้องการหล่อน ไปเป็นทาสอย่างแน่นอน...
หลังจากตกลงกัน
ตอนนี้หล่อนอยู่กับสปาร์ตาคัส ฆ่าคนไปทั่ว
และแครสซัส... ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเงิน
ทำไมเจ้าไม่เคยเสนอ ผู้หญิงคนนี้ให้ข้า
หล่อนห่างไกลจากสเป็คท่านเกินไป
หล่อนผอมและ...
มองรอบๆ ตัวเจ้าสิ
เจ้าจะเห็นว่ามีผู้หญิงทุกขนาด
500 เซสเตอร์ซีส เป็นเงินมัดจำเวริเนีย
ซึ่งเขายังไม่ได้จ่าย ทำให้ข้ามีสิทธิขอซื้อตัดหน้าแครสซัส..
เมื่อหล่อนถูกจับออกประมูล
ท่านช่างน่าเลื่อมใสเหลือเกิน
ทำไมท่านอยากจะซื้อผู้หญิง ที่ท่านไม่เคยเห็นมาก่อน
เพื่อแกล้งแครสซัส และเป็นการช่วยเจ้าด้วย
หยิบม้านั่งมา แอนโทไนนัส
เอามาวางในนี้
กำลังดีแล้ว
แกขี้ขโมยรึเปล่า แอนโทไนนัส
ไม่ครับ เจ้านาย
แกขี้โกหกมั้ย
ไม่ ถ้าข้าหลีกเลี่ยงได้
แกเคยลบหลู่พระเจ้ารึเปล่า
ไม่เคยครับ เจ้านาย
แกหักห้ามใจจากสิ่งเหล่านี้ได้ เพราะแกยึดมั่นในศีลธรรมงั้นรึ
ครับ เจ้านาย
แกกินหอยนางรมมั้ย
ถ้ามีก็กินครับ เจ้านาย
แกกินหอยทากรึเปล่า
ไม่ครับ เจ้านาย
เจ้าคิดว่าการกินหอยนางรมนั้น ถูกศีลธรรม...
และการกินหอยทากนั้น ผิดศีลธรรมงั้นรึ
ไม่ครับ เจ้านาย
ไม่ใช่แน่นอน
มันสำคัญที่รสนิยมใช่มั้ย
ครับ เจ้านาย
และรสนิยมไม่เกี่ยวกับความอยาก...
และดังนั้นจึงไม่เกี่ยวกับ ศีลธรรมใช่มั้ย
เป็นเรื่องต้องถกเถียงครับ เจ้านาย
พอแล้ว เอาเสื้อคลุมข้ามา
รสนิยมของข้ารวมถึง...
หอยทากและหอยนางรม
แอนโทไนนัส ดูสิ
ตรงข้ามแม่น้ำ
มีบางอย่างที่แกต้องดู
นั่นไง โรม
ผู้ทรงอำนาจ ผู้สูงศักดิ์...
และความหวาดกลัวของโรม
มีอำนาจที่ควบคุมโลก รู้จักในนามโคลอสซัส
ไม่มีผู้ชายคนไหนต้านทานโรมได้
ไม่มีชาติใดต้านทานมันได้
แล้วเด็กอย่างเจ้า...
จะต้านทานมันได้อย่างไร
มีวิธีเดียวที่ต่อกรกับโรมได้ แอนโทไนนัส
คือเจ้าต้องรับใช้มัน
เจ้าต้องลดน้อมถ่อมตัวให้มัน
ต้องก้มลงแนบเท้ามัน
เจ้าต้อง...
รักมัน
ใช่มั้ย
แอนโทไนนัส
- ไม่ต้องรีบ - พวกเขาเป็นไงบ้าง
ก็ดี ให้ข้าแบบนี้อีก 1,000 คน เราลุยโรมได้เลย
เร็วเข้า อีกที
ที่เวซูเวียส เราจะปลอดภัยจากการบุกรุก ในขณะที่เรารวบรวมกำลังพล
อาจจะต้องใช้เวลา 6 เดือน หรือ 1 ปีก็ได้ ไม่มีใครรู้
แต่เมื่อยามเราแข็งแกร่ง เราจะบุกลงใต้สู่ทะเล
เราจะซื้อเรือจากพวกเซลิเซี่ยน
จากนั้นก็มุ่งหน้าออกทะเลกลับบ้าน
ถ้าพวกเจ้าเห็นด้วย ก็มาร่วมกับเรา
ถ้าไม่เห็นด้วย ก็กลับไป ก่อนจะมีใครรู้ว่าเจ้าหนีมา
มีแต่ผู้หญิง
ผู้หญิงไม่ดีตรงไหน
เจ้าจะอยู่ที่ไหน ไอ้งี่เง่า...
ถ้าพวกผู้หญิงไม่ยอมทน เจ็บปวดเหมือนตกนรก...
เบ่งให้เจ้าเกิดมาดูโลก
ข้าใช้มีดเก่งพอๆ กับทุกคน
ข้าใช้คาถาและผสมยาพิษได้
ข้าทำผ้าตราสังให้กับพวกโรมัน 7 คน เข้าไปแล้ว
ไอ้เซ่อ ข้าต้องการพบสปาร์ตาคัส
ก็ได้ คุณยาย ข้าคือสปาร์ตาคัส โปรดอยู่กับเรา
เราจะต้องใช้ผ้าตราสังเป็นล้าน กว่างานจะเสร็จ
พวกเจ้ามาจากไหน
ส่วนมากพวกเรามาจากหมู่บ้าน ลิเลียส
เจ้าทำงานอะไรมาก่อน
เป็นช่างไม้และช่างก่อสร้างมา 16 ปี
ดี เรากำลังต้องการช่างไม้
- เจ้าทำงานอะไรมาก่อน - ข้าเคยเป็นพ่อบ้าน
เจ้าไปช่วยเรื่องอาหาร ไปรายงานตัวกับเพทูลลัส
เจ้าทำงานอะไรมาก่อน
ข้าเป็นคนร้องเพลง
เป็นคนร้องเพลงรึ แต่เจ้าเคยทำงานอะไรมาก่อน
นั่นคืองานของข้า ข้าเล่นกลได้ด้วย
เล่นกลรึ ทำอะไรได้อีก
ข้าแสดงปาฏิหาริย์ได้ด้วย
แสดงปาฏิหาริย์
บางทีเขาอาจจะทำให้ พวกโรมันหายวับไปได้
ข้าต้องการอาสาสมัคร 1 คน ผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ เจ้าว่าไง
เราได้ผู้กล้าแล้ว
เจ้าเห็นว่าไม่มีอะไรในมือข้าใช่มั้ย
- เจ้าเห็นทั้งหมดมีกี่นิ้ว - 3
ข้าจะทำมือเหมือนถ้วย
ข้าอยากให้เจ้าเป่ามือข้า
ยังไม่แรงพอ แรงขึ้นอีก
ขอบคุณ
ท่านอยากลองมั้ย
ตอกมันลงกับหินค่อยๆ
ข้าไม่ได้กินไข่มาหลายวันแล้ว
หลายวันแล้วรึ
- เอ้านี่ - ขอบคุณ
ข้าจะไม่ปล่อยให้มันหลุดไปได้
- ร้องเพลงให้เราฟังหน่อย - ร้องเพลงให้ฟังหน่อย แอนโทไนนัส
ร้องเพลง แอนโทไนนัส
เมื่อความโชติช่วงของพระอาทิตย์ คล้อยต่ำลงที่ฟากฟ้าตะวันตก...
เมื่อลมสงบลงบนภูผา...
เมื่อนกหยุดร้องเพลงเจื้อยแจ้ว...
เมื่อตั๊กแตนไม่ร้อง ในท้องทุ่งอีกต่อไป..
และเมื่อฟองน้ำในทะเลหลับไหล ดุจดังเด็กหญิงน้อยๆ ได้พักผ่อน...
และแสงรุ่งอรุณส่องกระทบ โลกอันเอื้อยอิ่ง...
ข้ากลับบ้าน
ผ่านเงาสีฟ้าและป่าสีม่วง...
ข้ากลับบ้าน
ข้ากลับไปที่ที่ข้าเกิดมา...
สู่มารดาผู้เข้มงวด และบิดาผู้อบรมสั่งสอนข้า...
นานมาแล้ว นานมาแล้ว...
นานมาแล้ว
ข้าอยู่คนเดียวโดดเดี่ยว เปล่าเปลี่ยว หลงทางอยู่ในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้
แต่เมื่อความโชติช่วง ของพระอาทิตย์คล้อยต่ำลง...
เมื่อลมสงบลง... เมื่อฟองน้ำในทะเลหลับไหล
และแสงรุ่งอรุณส่องกระทบ โลกอันเอื้อยอิ่ง...
ข้ากลับบ้าน
เจ้าเรียนเพลงนั้นมาจากไหน
พ่อข้าสอนข้า
ข้ามองเจ้าผิดไป
เจ้าไม่ต้องเรียนเพื่อฆ่า แต่เจ้าต้องสอนกวีให้พวกเรา
ข้ามาเพื่อต่อสู้
ใครก็เรียนต่อสู้ได้
ข้ามาเพื่อร่วมต่อสู้
เจ้าชื่ออะไร
แอนโทไนนัส
แอนโทไนนัส...
มันมีทั้งเวลาต่อสู้และเวลาร้องเพลง
ตอนนี้เจ้าสอนเราร้องเพลง
ร้องแอนโทไนนัส
เมื่อแสงโชติช่วงของพระอาทิตย์ คล้อยต่ำลงที่ฟากฟ้าตะวันตก...
ท่านชอบเขาใช่มั้ย
ใครอยากต่อสู้กัน
สัตว์ก็สามารถเรียนรู้การต่อสู้ได้
แต่การร้องเพลงเป็นสิ่งสวยงาม...
และทำให้ผู้คนเชื่อในสิ่งนั้น...
ท่านกำลังคิดอะไรอยู่
ข้าเป็นอิสระ
ข้าจะไปรู้อะไร
ข้าอ่านหนังสือไม่ออกด้วยซ้ำ
ท่านรู้จักสิ่งที่ไม่สามารถสอนกันได้
ข้าไม่รู้อะไรเลย
ไม่รู้เลย
ข้าอยากรู้
ข้าอยาก...
ข้าอยากรู้
รู้อะไร
ทุกอย่าง
ทำไมดาวถึงตกแต่นกไม่
พระอาทิตย์หายไปไหนตอนกลางคืน
ทำไมพระจันทร์เปลี่ยนรูปร่างได้
ข้าอยากรู้ว่าลมมาจากไหน
ลมเริ่มจากในถ้ำ
ไกลโพ้นสู่ทิศเหนือ พระเจ้าหนุ่มนิทราในถ้ำนั้น
พระองค์ทรงฝันถึงผู้หญิงคนหนึ่ง...
และพระองค์ทรงถอนหายใจ...
ทำให้เกิดกระแสลมหมุน
ข้าต้องการรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเจ้า
ทุกส่วนเว้า...
ทุกส่วนโค้ง
ข้าอยากรู้ทุกส่วนของเจ้า
ทุกจังหวะเต้นของหัวใจ
พูดเรื่องเมืองเมทาพอนทัมต่อ
เราจะเจอทหารแบบไหน
มีทหาร 2 กองทัพในกองรักษาการ พวกหนึ่งถูกส่งลงใต้...
วางแคร่ลงตรงนั้น
นายพลทาสอะไรที่ว่านี่อยู่ไหน
ไดออนไนเซียส พาพวกคนหามไปหลบฝน
หาอาหาร ขนมปัง และอิสรภาพให้พวกเขา
- เอาล่ะ ตามข้ามา - เราจ่ายท่านเพื่อพวกเขา
ไม่มีทาสที่นี่
ไทกร้านิส เลเวนตัส ขอรับใช้
สาส์นรับรองของข้า
เข้ามาสิ
"ถึงนายพลของทาสอิตาลี นามสปาร์ตาคัส..."
"จากอิบา ฮาลี ผู้ว่าฯ ของเซลิเซี่ยน หมู่เกาะดีโลส์"
เชิญนั่ง
"ได้ข่าวว่าท่านต้องการ ปะทะกับศัตรูของท่าน"
"บนเรือของเซลิเซี่ยน จากท่าเรืออิตาลีที่บรันดูเซี่ยม"
"ผู้ถือสาส์นของข้า ไทกร้านิส..."
เลเวนตัส
"ผู้ได้รับอำนาจในการต่อรองแทนข้า"
"ขอให้ไอซิสและซีราพิสนำชัยชนะ มาสู่ท่าน ผู้ว่าฯ ของดีโลส์"
ใครคือไอซิสและซีราพิส
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งตะวันออก
ทำไมพวกเขาอยากให้เราชนะ
เพราะพวกเขาเข้าข้างเซลิเซียน และ เซลิเซียนชอบท่านที่ต่อสู้กับพวกโรมัน
ท่านอยากดื่มไวน์มั้ย
ข้าดื่มก็ต่อเมื่อ ต่อรองเสร็จแล้วเท่านั้น..
ไม่เคยดื่มก่อน
พวกท่านมีเรือกี่ลำ
500 เป็นอย่างต่ำ มากน้อยอย่างไรตกลงกันได้
เราต้องการทั้งหมด
ทั้งหมด
ราคาเท่าไหร่
100,000 เซสเตอร์ซิส ต่อ 1 ลำ
500 ลำ ก็เป็นเงิน...
50 ล้าน เซสเตอร์ซิส
ท่านมีเงินขนาดนั้นมั้ย
เราจะมี
ดูด้วยตาท่านเอง
งดงามมาก
เรือจะพร้อมเมื่อไหร่
งดงามจริงๆ ข้าชอบดูสิ่งสวยงาม
เรือจะพร้อมเมื่อไหร่
เพื่อนข้า...
ท่านจะพร้อมเมื่อไหร่
ท่านจะใช้เวลานานแค่ไหน...
ที่จะข้าม 1 ใน 3 ของความยาวอิตาลี่..
แถมยังต้องต่อสู้กับทุกเมืองที่ผ่าน
1 ปี หรือ 2 ปี
ถ้าเราไม่ไปถึงบรันดูเซี่ยม ใน 7 เดือนจากนี้ เราจะไม่มีทางไปถึง
ถ้าเกิดเราต่อเรือ...
แต่ไม่มีทาสให้ขนล่ะ
เราจะให้สมบัติท่านส่วนหนึ่งเดี๋ยวนี้ ที่เหลือจะให้เมื่อเราไปถึงบรันดูเซี่ยม
- พวกนี้รึ - ใช่แล้ว
ตกลง 7 เดือนต่อจากนี้ เราจะเริ่มต่อเรือ
จัดการขนสมบัติใส่เกวียน
ทีนี้ ข้าขอดื่มไวน์ที่ท่านเสนอได้มั้ย
- ท่านจะดื่มกับข้ามั้ย - แน่นอน
ฝีมือประณีตมาก
ได้มาจากหมู่บ้านพวกผู้ดี
ข้าได้ยินว่าท่านก็เกิด ในตระกูลผู้ดีเหมือนกัน
ข้าเป็นลูกของลูกทาส
ข้ารู้ ข้าเห็นว่าท่านอ่านหนังสือไม่ออก
พวกโรมันนั้นทะนงตัว คิดว่าตัวเองเป็นคนสูงศักดิ์
แค่คิดว่าต้องรบกับทาสผู้ต่ำต้อย พวกเขาก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว
โดยเฉพาะผู้ชายอย่างแครสซัส
ท่านรู้จักเขามั้ย
ข้าเคยทำให้เขาเพลิดเพลินในบ่ายวันหนึ่ง
- ท่านรึ - ในลานต่อสู้
ไวน์รสดีจริงๆ
- ขอข้าถามท่านบางอย่างได้มั้ย - ถามมาได้เลย
ท่านรู้อยู่แก่ใจว่าจะต้องแพ้ใช่มั้ย
ไม่มีโอกาสแม้แต่น้อย และในวินาทีนี้...
ทหาร 6 กองจากโรม กำลังเดินทางใกล้เข้ามาทุกที
ท่านจะทำยังไง
เราจะตัดสินใจตอนที่พวกมันมาถึง
ให้ข้าพูดอีกนัยหนึ่ง
ถ้าท่านมองลงไปในลูกแก้ววิเศษ...
และท่านเห็นกองทัพของท่านถูกทำลาย ตัวท่านเองก็ตาย...
ถ้าท่านเห็นอนาคตเป็นเช่นนั้น...
ซึ่งข้ามั่นใจว่าท่านกำลังเห็นมัน ในตอนนี้เช่นกัน...
ท่านจะสู้ต่อไปมั้ย
- สู้ - ทั้งๆ ที่รู้ว่าจะแพ้
รู้ว่าเราจะแพ้
ผู้ชายทุกคนแพ้ก็ต่อเมื่อตาย และผู้ชายทุกคนก็ต้องตาย
แต่ทาสกับผู้มีอิสรภาพนั้น สูญเสียต่างกัน
ทั้งสองสูญเสียชีวิต
เมื่อผู้ชายที่มีอิสรภาพตาย เขาสูญเสียความสุขในชีวิต
แต่ทาสสูญเสียความเจ็บปวด
ความตายเป็นหนทางสู่อิสรภาพ หนทางเดียวที่ทาสรู้จัก
นั่นคือสาเหตุที่ทาสไม่กลัวตาย
นั่นคือสาเหตุที่จะทำให้เราชนะ
สปาร์ตาคัส โจรสลัดคนนั้นพูดถูก
เกี่ยวกับกองทหารของโรม พวกมันมาตั้งฐานแล้ว
มีกำลังคนเท่าไหร่
ประมาณ 6 กอง
ที่ไหน
ที่เชิงเขาตรงข้ามหน้าผา
ฐานมั่นคงรึเปล่า
ไม่มีรั้วล้อมรอบ
ไม่มีรั้วล้อมรอบ เจ้าแน่ใจนะ
แน่ใจที่สุด
พวกมันคงคิดว่าเป็นเรื่องสนุก เหมือนกับมาปิกนิก
- พวกมันเห็นเจ้ารึเปล่า - เปล่า พวกเราแอบอยู่
บางทีเราน่าจะไปร่วมปิกนิกกับพวกมัน
เตรียมคนให้พร้อม
ทหาร 6 กอง
คงมีอาวุธยุทโธปกรณ์มากมาย...
มาสร้างกองทัพของเรา
คริกซัสอยากบุกโรมมาตลอด
ตอนนี้ เขาไม่ต้องแล้ว
โรมมาหาเราเอง
ครึ่งหนึ่งมาทางนี้ ที่เหลือไปทางโน้น
ยืนขึ้น อย่างที่ผู้ดีโรมันพึงกระทำ
ความภาคภูมิใจในความเป็นโรมันของเจ้า
ดีขึ้นมั้ย
เจ้าชื่ออะไร
มาร์คัส แกล็บรัส
ผู้บัญชาการกองทหารรักษาการของโรม
ผู้บังคับบัญชา
เขาสั่งการยังไงไม่รู้ เราเจอเขาแกล้งทำเป็นตาย
ท่านทำให้ข้าผิดหวัง มาร์คัส แกล็บรัส
แกล้งตายงั้นรึ
ท่านกลัวตายรึ
เรื่องตายมันง่ายนิดเดียว
ท่านยังเห็นนักต่อสู้ตายไม่พออีกรึ ถึงจะรู้ว่าความตายนั้นง่ายดายแค่ไหน
แน่นอนอยู่แล้ว ท่านเคยเห็น
เจ้าจะทำยังไงกับข้า
ไม่รู้สิ
เราควรทำอะไรกับเขาดี
จับคู่ต่อสู้กันดีกว่า เขากับข้า
ข้าจะไม่ยอมสู้อย่างนักต่อสู้
ท่านจ้องมองมันตลอด
ท่านจำคทานี่ได้มั้ย
- จำได้ - สมควรอยู่
มันอยู่ในกระโจมของท่าน
สัญลักษณ์ของรัฐสภา
พลังอำนาจของโรม
นี่ต่างหาก อำนาจของโรม
นำกลับไปสภาของเจ้า
เจ้ากับท่อนไม้หักๆ อันนั้นคือ สิ่งที่เหลือจากกองทัพรักษาการของโรม
บอกพวกเขาว่า เราไม่ต้องการอะไรจากโรม
ไม่มีอะไรนอกจากอิสรภาพของพวกเรา
ที่เราต้องการก็คือ ออกไปจากประเทศบ้าๆ นี้
เรากำลังมุ่งหน้าลงใต้สู่ทะเล
เราจะบดขยี้ทหารทุกคน ที่ถูกส่งมาขัดขวางเรา
จับมันขึ้นม้า
หัวหน้าพวกมันว่า พวกมันเกลียดโรมเป็นที่สุด...
พวกมันอยากหนีไปจาก ระบบการปกครองของโรม
ถ้าไม่ขัดข้อง เขาจะเดินทางไปอย่างสงบสุข
แต้ถ้าไม่เห็นด้วย เขาขู่จะปล้นสะดมเมืองตามชนบท...
และจะฆ่าทหารทุกคน ที่ถูกส่งไปขัดขวางเขา
และเมื่อพวกมันไปถึงทะเลแล้ว
พวกมันจะร่วมเดินทาง ไปกับพวกเซลิเซี่ยน
พวกมันจะไปลงเรือที่ท่าเรือไหน
ข้าไม่รู้
แต่ทหารรักษาการในเมือง รับมือมันพวกมันไม่ไหวแน่
มันต้องเป็นงานของกองทัพทหารเท่านั้น
หัวหน้าของพวกมันเป็นยังไง
ข้าไม่รู้
แต่พวกมันเรียกเขาว่า สปาร์ตาคัส
สปาร์ตาคัส
ท่านคุ้นกับชื่อของเขามั้ย
ใช่ คุ้นหูอยู่เหมือนกัน
แต่ข้านึกไม่ออก
หลังจากที่เขาพูดกับเจ้า เกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น
ข้าถูกมัดติดกับม้าวิ่งกลับมานี่
มีกี่คนที่หนีรอดมาได้
เท่าที่รู้ตอนนี้ 14 คน
ข้าถูกจับเป็นนักโทษ ในซุ้มสั่งการของข้าเอง
พวกมันบุกมาแบบไม่ให้รู้ตัว
ท่านขุดคูน้ำและตั้งรั้ว ล้อมรอบฐานรึเปล่า
เปล่า
เราไปถึงตอนค่ำแล้ว มียามอยู่ทุกๆ 10 ก้าว
ไม่คิดว่าจะถูกจู่โจมตอนกลางคืน
และพวกมันยัง...
พูดต่อไป
พวกมันเป็นแค่ทาส
ข้าเข้าใจล่ะ
ข้ายอมรับว่าพูบลิอัส มาร์คัส แกล็บรัส นำความอัปยศอดสูมาสู่โรม
ให้สภาตัดสินการลงโทษ
ถ้าเราลงโทษผู้บัญชาการ ผู้ซึ่งทำตัวเองขายหน้าทุกคน...
เราคงไม่มีคนที่มียศสูงกว่า ผู้บังคับกองร้อยเหลือ
แต่นี่มันเป็นอาชญากรรม ที่เกิดจากความประมาทเลินเล่อ
ทหาร 6 กองถูกสังหารหมู่
แครสซัสเป็นคนแต่งตั้งเขา
ให้เขาพิจารณาโทษเอง
การลงโทษที่เป็นที่รู้จักกันดี
ให้พูบลิอัส มาร์คัส แกล็บรัส เดินทาง โดยไม่มีน้ำ อาหาร ไฟและที่คุ้มหัว...
เป็นระยะทาง 400 ไมล์ห่างจากโรม
อีกเรื่องหนึ่ง
แกล็บรัสเป็นเพื่อนข้า ข้าจะไม่ยอมเลิกคบกับเขา
ข้าขอวางมือจากกองทัพข้า...
และขอเกษียณไปใช้ชีวิตส่วนตัว
ลาก่อน แครสซัส
นี่ไม่ใช่เวลาที่คนมีเกียรติอย่างเขา จะถอนตัวจากเรื่องของส่วนรวม
- น่าอดสู - นั่งลง
การทำตัวเป็นวีรบุรุษในที่สาธารณะนั้น ไม่ใช่เรื่องใหม่เลย
ข้าเคยเห็นมาก่อน เราทุกคนก็เคยเห็น และข้ารู้ว่ามันหมายความว่าอย่างไร
แครสซัสทำเป็นคนมีเกียรติ
เกียรติของผู้รักชาติ
ไม่ว่ามันจะดูมีเกียรติเช่นไร...
ข้าไม่ชอบเลยสักนิด
แครสซัสคือผู้ชายคนเดียวในโรม...
ผู้ไม่เคยสยบต่อการทุจริตในพรรค และจะไม่มีวันยอม
แต่ข้ายอมรับการทุจริตบ้าง ควบคู่ไปกับอิสรภาพในพรรค...
แต่ข้าไม่มีวันยอมรับ...
ระบบเผด็จการของแครสซัส และการไม่มีอิสรภาพโดยสิ้นเชิง
นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ...
และเพราะเหตุนั้น เขาจะกลับมา
เจ้าตอบวกวนไปมาได้เก่งเหลือเกิน
เจ้าจำอะไรได้บ้าง เมื่อเจ้าคิดถึงสปาร์ตาคัส
มันไม่ทำให้เจ้าลำบากใจ เมื่อพูดถึงเขานะ
ไม่
ถ้างั้น ก็...
เขาเป็นผู้ชายแบบไหน
เขาเริ่มต้นคนเดียวโดดเดี่ยว ดังเช่นสัตว์ป่า
วันที่เขาตาย...
คนนับพันยอมตายแทนเขา
เขาเป็นยังไง เป็นพระเจ้ารึ
เขาไม่ใช่พระเจ้า
เขาเป็นผู้ชายธรรมดา
ทาสคนหนึ่ง
ข้ารักเขา
มันเป็นพวกนอกกฎหมาย เป็นฆาตกรคนหนึ่ง
ศัตรูกับสิ่งดีๆ ทุกสิ่ง ที่โรมได้สร้างไว้
ให้ตายสิ เจ้าบอกข้ามา
ทำไมเจ้ารักเขา
ข้าบอกไม่ได้
ข้าบอกสิ่งที่ท่านไม่สามารถเข้าใจได้
แต่ข้าอยากเข้าใจ
เจ้าไม่เห็นรึ ข้าต้องเข้าใจให้ได้
ท่านกลัวเขาใช่มั้ย
นั่นคือสาเหตุที่ท่าน ต้องการภรรยาเขา..
เพื่อเป็นการปลอมประโลมความกลัว โดยการครอบครองสิ่งที่เคยเป็นของเขา
ตอนที่ท่านกลัว ไม่มีอะไรช่วยท่านได้
ไม่มีอะไร
เราจะได้เห็นกัน
เราจะมีวันชนะมั้ย สปาร์ตาคัส
เราจะมีวันชนะมั้ย
แค่เราต่อสู้กับพวกเขา เราก็ชนะบางอย่างแล้ว
เมื่อผู้ชายคนหนึ่งพูดว่า "ไม่ ข้าไม่ยอม"
โรมเริ่มหวาดกลัว
และพวกเราเป็นหมื่นแสนที่พูดว่าไม่
ช่างน่าประหลาดใจมาก
ที่เห็นทาสผงกหัวขึ้นจากพื้น...
ที่เห็นพวกเขาลุกขึ้นยืนบนลำแข้ง...
ยืนตรง...
ร้องเพลง...
ได้ฟังพวกเขา...
ลุยไปบนเขาและตะโกน...
ได้ยินพวกเขาร้องเพลง
กลับไปสู่มารดาผู้เข้มงวดกับข้า...
แต่ตอนนี้พวกเขาตายหมด
และบิดาผู้อบรมสั่งสอนข้า...
สู่พระเจ้า...
ตาย
ไปสู่ป่าสีฟ้าและเงาสีม่วง ข้า...
ไปสู่เงาสีฟ้าและป่าสีม่วง
เวริเนีย...
สปาร์ตาคัส ท่านทำให้ข้าตกใจ
ตาย
ข้าขอโทษ
ท่านอยู่ตรงนั้นนานรึยัง
และลูกข้า
สักครู่นึง
ทำไมท่านไม่พูดอะไรออกมาบ้าง
เจ้าท่าทางมีความสุข ข้าไม่อยากขัดจังหวะ
ข้ากำลังมีความสุข
สปาร์ตาคัส ข้าพยายามหัดร้องเพลง ที่แอนโทไนนัสร้องให้เราฟัง
มันคือเงาสีฟ้าและป่าสีม่วงใช่มั้ย
หมดทุกคน
หรือว่า ป่าสีม่วงและเงาสีฟ้า อะไรกันแน่
ข้าอยากร่วมรักกับเมียข้า
สปาร์ตาคัส วางข้าลง ข้า...
ข้าไม่สน
ท่านกลัวตายมั้ย สปาร์ตาคัส
- ท่านต้อง... - ใช่แล้ว
- ท่านต้องนุ่มนวลกับข้าหน่อย - ทำไม
ไม่มากไปกว่าการเกิด
ทำไม ที่รัก
ข้ากำลังจะมีลูก วางข้าลงได้แล้ว
อะไรนะ
ลูก
เจ้ากลัวรึ
ใช่
ลูก เมื่อไหร่
เมื่อฤดูใบไม้ผลิ
- เจ้ารู้ได้ยังไง - ข้ารู้
ท่านแม่ทัพจงเจริญ
จะมีลูกตอนฤดูใบไม้ผลิ
ผู้คุมล้อมเข้ามา
- ข้ากำลังจะมีลูกชาย - อาจเป็นลูกสาวก็ได้
พวกนักต่อสู้อยู่ไหน
ทางนี้ครับ
- ทำไมเจ้าไม่บอกข้า - ก็บอกแล้วไง
เจ้ากำลังหนาว เข้ามาอยู่ในนี้
- ข้าทำเจ้าเจ็บรึเปล่า - เปล่า
ข้าไม่ได้ตั้งใจทำแรงอย่างนั้น
ทำไมท่านไม่จูบข้าล่ะ นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าจะมีลูก
ลูก
ข้ายังคงเป็นเหมือนเดิม สปาร์ตาคัส
แอนโทไนนัส คืนนี้ผ่านไปช้าเหลือเกินนะ
ข้าไม่แตกไม่หักหรอก
สปาร์ตาคัส
เจ้าคือเขา...
ใช่มั้ย
นักต่อสู้ ข้าคือมาร์คัส ลิซินิอัส แครสซัส
เจ้าต้องตอบเวลาข้าถามเจ้า
พวกทาสทำให้เราเสียหายหลายล้านแล้ว
ถ้าอยากจะทำให้พวกเราสบายใจละก็...
ในนามของพระเจ้า ปล่อยให้พวกมันไปเถอะ
เป็นไปไม่ได้ การจลาจลของพวกมัน ส่งผลกระทบครึ่งหนึ่งของอิตาลีแล้ว
ถ้าเรายอมให้พวกมันหนีตอนนี้...
เหตุการณ์นี้ก็จะระบาด ไปทั่วราชอาณาจักร
ผู้บังคับกองร้อย
สาธารณรัฐ...
ยังไม่ฟื้นหลังความขัดแย้ง กับพลเมืองมากว่า 20 ปี
ให้มันสู้กันเดี๋ยวนี้ ปลดโซ่มัน
และเรากำลังทำสงคราม 2 แห่ง
ทั้งเมืองรู้ว่าพวกมันจะสู้กันพรุ่งนี้ ที่วิหารบรรพบุรุษท่าน
ที่สเปนและเอเซีย
พวกมันจะสู้กันเดี๋ยวนี้ เพื่อข้าที่นี่
พวกโจรสลัดตัดช่องทางเสบียง...
และสู้กันจนตาย
และผู้ชนะจะถูกตรึงบนไม้กางเขน
และสปาร์ตาคัสก็ปล้นสะดมสินค้า ทั่วอิตาลีตอนใต้
เราจะทดสอบเรื่องเล่าขาน ภราดรภาพของทาส
ประชาชนครึ่งหนึ่งในอาณาเขตของโรม ไม่มีข้าวจะกิน
ปลดโซ่พวกมัน
เมืองทั้งเมืองอยู่ในความกลัว
มีอยู่ 2 เรื่อง ที่เราต้องทำทันที
ตั้งแถวเป็นวงกลม
แต่งตั้งซีซ่าให้เป็นผู้บัญชาการ กองทหารรักษาการอย่างเต็มตัว...
และส่งทหาร 2 กองทัพ...
ไปขัดขวางและทำลายสปาร์ตาคัส ที่เมืองเมทาพอนทัม
เมทาพอนทัม
อย่าให้พวกมันมีความสุขจากการต่อสู้ อย่าป้องกันตัว ข้าจะฆ่าเจ้าในทันที
ข้าไม่ยอมให้พวกมันตรึงท่าน
มันเป็นคำสั่งสุดท้ายของข้า เจ้าต้องเชื่อฟัง
ให้พวกมันเริ่มได้
ข้าไม่ยอมให้พวกมันตรึงท่าน
เจ้ารู้มั้ยว่ามันนานแค่ไหน กว่าจะตายบนไม้กางเขน
ข้าไม่สน
ถ้าเรามีเบเทียตัสตุ๋นอยู่ ในอีกหม้อก็ดีสิ
- พูดถูกใจจริงๆ - เวริเนีย อาหารอร่อยมาก
ที่สักผืนกับแพะไม่กี่ตัว
ไวน์ที่ดีที่สุดในโลก
สำหรับไวน์เจ้าต้องไปที่แอคควิทเทเนีย ที่นั่นมีองุ่นที่หวานที่สุดในโลก
อภัยให้ข้า แอนโทไนนัส
ต้องที่ลิดยาสิ ดีที่สุด
ไวน์ที่ดีที่สุดมาจากกรีซ ใครก็รู้ แม้แต่พวกโรมันยังรู้เลย
ไม่ ที่ลิดยาต่างหาก
ข้ารักท่านเหมือนพ่อแท้ๆ ของข้า
พวกเจ้าผิดทั้งหมด
ไวน์ที่ดีที่สุดที่ใดก็ตาม ต้องมาจากบ้าน
ข้าก็รักเจ้า...
เหมือนลูกชายที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
ข้าเห็นด้วย
หลับเสียเถิด
ท่านสุภาพบุรุษ
มีรายงานจากเมทาพอนทัมมั้ย
เฮอรอลด์กำลังร้องไห้กับข่าวที่ได้รับ
เราสูญเสียคน 19,000 คน รวมทั้งคอมโมดิอัสและคนของเขา
19,000 คนรึ
ท่านมีทรัพย์สินอยู่ ที่เมทาพอนทัมรึเปล่า
เปล่า มีแต่ลูกชายที่ไปกับคอมโมดิอัส
นี่ไงชัยชนะของท่าน
ข้าขอตัวก่อน โชคดี
เขาจะกลับมา
เราใช้เวลา 5 ปีฝึกทหาร
เขาจะกลับมาเป็นล้านคน
เจ้าสปาร์ตาคัสฝึกคนของมัน ใน 7 เดือนได้ยังไง
มันต้องมีบางอย่างผิด ผิดอย่างมหันต์
ข้าอยากรู้ว่าสปาร์ตาคัสจะว่าอย่างไร..
เราควรส่งคนไปสืบ
ถ้าเขารู้ว่าเวริเนียและลูกของหล่อน..
ต้องสืบให้แน่ชัด
ใกล้ท่าเรือของบรันดูเซี่ยม
เป็นทาสประจำอยู่ที่บ้านข้า
2 ล้าน
ขออวยพรให้ท่าน แครสซัส
ไคอัส สุภาพบุรุษทุกท่าน
เตรียมตัวพร้อมรึยัง
ทหารทุกคนรู้ภาระหน้าที่ดี
ผู้บัญชาการทหารทุกกอง ได้ถูกมอบหมายงานแล้ว
ดีมาก จะมีการเปลี่ยนแปลงทุกตำแหน่ง
เปลี่ยนแปลง
ข้าเกรงว่า สปาร์ตาคัส อาจอ่านแผนเราออก
แผนทำศึกแบบใหม่ จะถูกแจ้งให้ทราบในไม่ช้า
สปาร์ตาคัสเชื่อว่า เขาไปไกลกว่า...
กองทัพของปอมเปย์และลูคัลลัส
แต่มีเส้นทางผ่านภูเขาแอพเพนไนน์ หลายเส้นที่ไม่อยู่ในแผนที่
มันอาจทำให้ท่านใจชื้นขึ้นเมื่อรู้ว่า..
ขณะนี้ปอมเปย์ได้ตั้งค่ายทาง ตะวันตกห่างจากเรา 20 ไมล์...
และกองทัพของลูคัลลัสกำลัง เดินขบวนทั้งวันทั้งคืนมาร่วมด้วย
อนุญาตให้เราประกาศศักดา ของชัยชนะอันยิ่งใหญ่ที่สุดของท่าน
ข้าไม่ต้องการชื่อเสียง
ข้าต้องการสปาร์ตาคัส
และต้องได้ตัวมันมาให้ได้
แผนการนี้ไม่ใช่เพียงแค่ การฆ่าสปาร์ตาคัสเท่านั้น
แต่เพื่อลบล้างตำนานของสปาร์ตาคัสด้วย
ไปได้แล้ว
แครสซัส จงเจริญ
เลนทูลัส เบเทียตัสรอท่านอยู่ครับ
- ใครนะ - ผู้ฝึกนักต่อสู้ครับ
ให้เขาเข้ามา
ขอให้ฝ่าบาททรงพระเจริญ ทันทีที่ข้าได้รับข้อความจากท่าน...
ข้ารีบมาในทันใด
ข้าดีใจที่เจ้ามีเวลามา นั่งลง
เป็นพระกรุณา
ข้าเข้าใจว่า...ข้าได้รับแจ้ง...
สปาร์ตาคัสเคยฝึกอยู่ภายใต้ ความอุปถัมภ์ของเจ้า
ครับ ที่จริงแล้ว...
ถ้าไม่เป็นการล่วงเกินข้าขอบอกว่า...
ข้าทำให้มันเป็นมันทุกวันนี้
เจ้าคงภูมิใจมากสินะ
ไหนๆ เจ้าก็เป็นคน ที่จะสามารถให้ข้อมูล...
เกี่ยวกับเรื่องที่ข้ายังไม่รู้...
รูปพรรณสัณฐานของสปาร์ตาคัส
ได้ครับ
แต่ท่านเคยเห็นเขา
- อะไรนะ - ที่ลานต่อสู้
เมื่อไหร่
ตอนที่ท่านไปเยี่ยมโรงเรียนข้า กับสุภาพสตรี 2 นาง
อะไรนะ
พวกหล่อนคงสบายดี
พวกหล่อนเลือกเขา สู้กับดราบ้า คนนิโกร
ข้าจำเจ้านิโกรได้
ท่านต้องจำได้แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าข้าจำไม่ผิด ฝ่าบาท
การลงกริชในเวลาคับขัน
สปาร์ตาคัสเป็นคู่ต่อสู้อย่างงั้นรึ
เขามีหน้าตายังไง
มันสำคัญกับท่านด้วยรึ
ใช่ สำคัญกับคนทุกคนที่รักโรม และหวังจะให้มันแข็งแกร่ง
เราเป็นคนรักชาติเหมือนกันทั้งสองคน แต่ท่านเหนือกว่า และข้าเล็กกว่า
แต่เราเชื่อในการต่อสู้ อย่างยุติธรรมของโรมัน
ถ้าท่านอยากได้ข้อมูลจากข้า...
ข้าคงขาดสติ...
ถ้าข้าไม่บอกว่า ข้าหวังอะไรจากท่าน
ตั้งราคามา
ถ้า...ไม่สิ...
เมื่อท่านชนะศึกพรุ่งนี้...
ข้าสันนิษฐานว่า พวกรอดชีวิตจะถูกประมูล...
เพื่อเป็นค่าใช้จ่าย ในการเดินทางทำศึกครั้งนี้
ตัวแทนในการประมูลคนนั้นคงไม่มี...
โอกาสร่วมแบ่งปันช่วงเวลา ในประวัติศาสตร์อันมีเกียรติกับท่าน
ข้าแต่งตั้งให้เจ้าเป็นเจ้าหน้าที่ ในการประมูลผู้รอดชีวิต
เพื่อเป็นการตอบแทน...
เจ้าต้องอยู่ที่นี่กับเราจนกว่าการทำศึก จะยุติ และช่วยชี้ตัวสปาร์ตาคัสให้ข้า
หลังจากการทำศึก
ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าเป็นพลเรือน
ข้าเป็นพลเรือนของพลเรือนด้วยซ้ำ
ถ้าเจ้าอยากเป็นอย่างนั้นต่อไป...
ข้าแนะนำให้เจ้าอยู่เป็นแขกเราที่นี่
ผู้คุม
ผู้ชนะสิบทิศที่เคารพของข้า มาร์คัส ลิซินิอัส แครสซัส...
ถ้าเกิดสปาร์ตาคัสเป็นฝ่ายชนะล่ะ
ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าไม่สงสัยเลย...
ว่าเจ้าจะไปช่วยเขา
เพื่อนเราคนนี้จะอยู่กับเรา จนกว่าการทำศึกจะจบ
อำนวยความสะดวกให้เขา อย่าให้เขารู้สึกเหงา
แม่คะ แม่คะ
เมื่อไหร่เราจะกลับบ้านคะ
หลับต่อนะจ้ะ
ยังไม่ปวดใช่มั้ย
เขาเป็นเด็กไม่ดี เขาใช้หมัดเขาต่อยข้า
เขาอยากออกมาเห็นแม่เขา โทษเขาไม่ได้หรอก
รู้สึกมั้ย
ไม่รู้สึกอะไรเลย
หวังว่าเขาจะรอจนกว่าจะถึงโรม
โรม
พวกเขายังปราบเราไม่ได้รึ
ยัง
แต่ไม่ว่าเราจะรบชนะสักกี่ครั้ง...
พวกเขาก็จะส่งกองทัพใหม่ มาไม่มีวันหยุด
แล้วก็อีกกองทัพ
เวริเนีย มันเหมือนกับว่า เราได้เริ่มอะไรบางอย่าง...
ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ถ้ามันจบลงในวันพรุ่งนี้ มันก็คุ้มค่ากับที่ลงทุน
เวริเนีย อย่าทำให้ข้าอ่อนแอ
ท่านแข็งแรงพอที่จะอ่อนแอได้ในบางครั้ง
ข้ารักเจ้ามากกว่าชีวิตข้า
แต่บางครั้งแม้จะมี เจ้านอนอยู่ข้างกายข้า...
ข้าก็ยังรู้สึกว้าเหว่
ข้ามโนภาพพระเจ้าเป็นทาส และข้าสวดมนต์
ท่านสวดมนต์ขออะไร
ข้าสวดมนต์ขอให้ลูกเราเกิดมาเป็นอิสระ
ข้าก็สวดขออย่างเดียวกัน
เลี้ยงดูลูกชายข้าให้ดี เวริเนีย
ถ้าเขาไม่รู้จักข้า...
บอกเขาว่าข้าเป็นใคร และเราเคยฝันไว้อย่างไร
บอกความจริงเขา มีอีกหลายคนที่จะหลอกลวงเขา
ข้าอยู่โดยไม่มีท่านไม่ได้ สปาร์ตาคัส
เวริเนีย
สำหรับเจ้ากับข้า เราจะไม่มีวันพรากจากกัน
ตราบใดที่คนใดคนหนึ่งมีชีวิต เราทั้งสองก็มีชีวิต
- ข้ารู้สึกแล้ว เจ้ารู้สึกมั้ย - ข้ารู้สึก
- มันแรงจังเลย เจ้าไม่เจ็บรึ - ไม่
มันช่างรุนแรงเหลือเกิน
โอ เวริเนีย
ลูคัลลัสและปอมเปย์
นับจำนวนนักโทษรึยัง
เหลือแต่นับครั้งสุดท้ายเท่านั้นครับ
ข้านำสาส์นจากเจ้านายพวกเจ้า...
มาร์คัส ลิซินิอัส แครสซัส ผู้บัญชาการของอิตาลี
ทรงบัญชาด้วยความมีเมตตา...
พวกเจ้าจะได้รับการไว้ชีวิต
พวกเจ้าเคยเป็นทาส และต้องเป็นต่อไป
แต่การลงโทษโดยการตรึงกางเขน ถูกผ่อนปรนไว้ก่อน...
ด้วยข้อแม้อย่างเดียวคือ...
เจ้าต้องชี้ตัวทาสชื่อสปาร์ตาคัส
ข้าคือสปาร์ตาคัส
โปรดอภัยให้ข้า ที่เป็นคนสุดท้าย ที่แสดงความยินดีกับท่าน
มีข่าวลือทั่วแคมป์ว่า...
นักโทษทุกคนจะถูกตรึงไม้กางเขน
ถูกต้องแล้ว
ข้าขออณุญาตเตือนท่าน...
เมื่อวานนี้ท่านสัญญาจะให้ข้า เป็นเจ้าหน้าที่จัดการประมูล
เมื่อคืนเจ้าสัญญาชี้ตัวสปาร์ตาคัส ให้ข้า แล้วมันอยู่ไหนล่ะ
และข้าจะให้เจ้าขายนักโทษ เพื่อเป็นการตอบแทน แต่คงไม่มีแล้ว
เวริเนียนั่นเอง
ข้าจำได้แล้ว เจ้าเป็นผู้หญิงของสปาร์ตาคัส
ข้าเป็นภรรยาเขา
และนี่เป็นลูกเขาใช่มั้ย
ใช่
สปาร์ตาคัสอยู่ไหน
ตายแล้ว
เจ้าเห็นเขาตายรึ
ใช่
เจ้าโกหก เขาอยู่ไหน
อย่างน้อยยังมีใครบางคน คุ้มค่าพอที่จะขาย
ข้าจะเอาเด็กคนนี้ไปเป็นการลงทุน
- จับผู้หญิงได้กี่คน - ต่ำกว่า 40 ครับ
ส่วนพวกที่ไม่ได้ถูกฆ่า หนีขึ้นเขากับพวกเด็กๆ
เจ้าขายคนอื่นได้ แต่คนนี้ห้าม
แต่ท่านยังไม่เคยเห็นคนอื่นเลย
พวกมันยิ่งกว่าน่าเกลียดเสียอีก อัจฉริยะที่ไหนก็ขายพวกมันไม่ออก
ไล่เจ้าคนชั่วช้าคนนี้ออกไปจากแคมป์
นำตัวผู้หญิงและเด็กไปที่บ้านข้าในโรม
- ให้พวกมันหยุดก่อน - หยุด
แอนโทไนนัส
ทหาร
ตรึงพวกทาสบนไม้กางเขน เรียบไปตามถนน...
ตลอดระยะทางระหว่างที่นี่ กับประตูเมืองโรม
จับชายคนนี้ไว้ปลายทาง
คนนั้นด้วย
- เดินขบวนต่อ - เดินขบวนต่อ
ข้ามีลายบนหลังมากว่าม้าลายอีก
ทุกครั้งที่สัมผัสแผล มัน...
เจ็บเสียจนต้องร้องเป็นนกเลย
แต่นอกจากนั้น ข้าได้พบบางอย่าง ที่ข้าไม่เคยมีมาก่อน
อะไรล่ะ
อย่าหัวเราะเยาะข้านะ ข้าว่ามันคือศักดิ์ศรี
ที่โรม ความมีศักดิ์ศรีทำให้ คนตายเร็วกว่าโรคร้ายเสียอีก
พระเจ้าคงปกป้องเจ้าเอาไว้ เพื่อให้ทำอะไรบางอย่าง
ท่านคิดอย่างนั้นรึ
ใครก็ตามที่เชื่อว่าข้าจะชี้ตัว สปาร์ตาคัสให้เปล่าๆ ก็บ้าแล้ว
ข้าเบื่อกับการถูกเฆี่ยน โดยไม่มีสาเหตุแล้ว
เจ้าเริ่มพูดเหมือนคนมีศักดิ์ศรีแล้ว
หวังว่ามันคงไม่หันเหเจ้า...
จากความต้องการแก้แค้นแครสซัส
ตรงกันข้าม มันกลับทำให้ข้า แน่วแน่มากขึ้นเสียอีก
ข้าดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
ผู้หญิงที่ชื่อเวริเนียที่บ้านเขา รู้กันให้ทั่วโรมว่า
หล่อนเป็นรักแรกในชีวิตเขา
ใช่แล้ว
ข้ารู้สึกว่าเขามองหล่อนแปลกๆ
หล่อนคงต้องเป็นผู้หญิงพิเศษ แครสซัสถึงได้หลงรักหล่อน
ข้าขอพูดด้วยความสัตย์จริง แกร็คชัส
หล่อนไม่ได้ขี้เหล่อย่างที่ข้าบอกท่าน
ศักดิ์ศรีกับความซื่อสัตย์ในบ่ายวันเดียว ข้าแทบจำเจ้าไม่ได้แล้ว
หล่อนเป็นผู้หญิงที่ดื้อรั้น
สวย
สวยน่ะสวยอยู่
ยิ่งล่ามโซ่มากเท่าไหร่ ยิ่งทำให้หล่อนไม่เหมือนทาสเท่านั้น
- ภาคภูมิใจ - ภาคภูมิใจ
เหมือนกับว่าหล่อนจะยอมอ่อนต่อชายที่ หล่อนรักเท่านั้น ซึ่งทำให้ข้าหงุดหงิด
ข้าชอบแครสซัส อย่าให้เขาทนทุกข์ทรมานเลย
ไปขโมยผู้หญิงคนนี้ดีกว่า
ขโมยหล่อน ทำไมล่ะ
ข้าทำอะไรแครสซัสในสภาไม่ได้อีกแล้ว..
แต่ข้าทำให้เขาเจ็บอย่างยิ่งยวด เพราะความจองหองของเขา
โจมตีศัตรูจากภายใน
แผนฟังดูเข้าท่า...
แต่หวังว่าท่านคงไม่แนะนำ ให้ข้าลักพาตัวหล่อนหรอกนะ
ใช่แล้ว
ซื้อม้าและเกวียนแบบมีที่คลุม
พาหล่อนมาที่นี่ตอนค่ำ
เพิ่มความกล้าหาญเข้าไป ในคุณธรรมที่เจ้าพึ่งค้นพบ
ครึ่งล้านเซสเตอร์ซีส จะทำให้เจ้ากล้าขึ้นมั้ย
ครึ่งล้าน
มันทำให้แครสซัสดู เล็กลงไปบ้าง แต่...
งั้นทำให้เขาเล็กลงไปอีก ด้วย 1 ล้านเป็นไง
1 ล้าน
ด้วยเงินจำนวนเท่านั้น ติดสินบนเทพจูปิเตอร์ยังได้เลย
ข้าเคย ใช้เงินน้อยกว่านั้นอีก
ขออภัยที่ล่วงล้ำ
ข้าไม่ควรมาบ้านท่านโดยไม่ได้รับเชิญ
เจ้าเป็นที่ต้อนรับที่นี่เสมอ...
ในฐานะลูกศิษย์
- เจ้าไม่ได้มาคนเดียว - เปล่าครับ
เจ้าเป็นคนมาสอนเองคราวนี้
เจ้าร่วมกับแครสซัสแล้วรึ ข้าถูกจับรึยัง
ไม่
แต่ท่านต้องไปสภากับข้าเดี๋ยวนี้
สิ่งที่ข้าทำ ข้าไม่ได้ทำเพื่อตัวข้าเอง..
แต่เพื่อโรม
โรมที่น่าสงสาร
ไปฟังเรื่องเกี่ยวกับโรม เพิ่มเติมจากแครสซัสดีกว่า
ท่านเชื่อจริงๆ รึว่า การปกครอง ตลอดระยะเวลา 500 ปีของโรม...
สามารถส่งมอบให้ฝูงชนได้อย่างง่ายดาย
ทาส 6,000 คนถูกตรึงไม้กางเขน ตามทางสู่ภูเขาแอ็ปเปี้ยน
พรุ่งนี้กลุ่มสุดท้ายจะต้องสู้จนตาย..
ในวิหารของบรรพบุรุษข้า เพื่อเป็นการสังเวย
สำหรับพวกที่ตาย รวมถึงความต่ำช้าของท่านด้วย...
ถ้าพวกมันลังเลที่จะจงรักภักดี แม้แต่เพียงนิดเดียว
หรือมีท่าทีเป็นศัตรูกับประเทศชาติ
การเริ่มจับกุมจะมีขึ้น คุกจะใช้ขังคนจนเต็ม
ในทุกเมืองและจังหวัด รายชื่อผู้ไม่จงรักภักดีได้ถูกรวมไว้แล้ว
พรุ่งนี้พวกมันจะได้เรียนรู้บทเรียน ราคาแพงจากความผิดพลาดของ...
การตั้งตัวเป็นกบฎ
มีชื่อของข้าอยู่ในรายชื่อ ผู้ไม่จงรักภักดีด้วยรึเปล่า
ชื่อแรก
ข้าไม่มีเจตนาที่จะล้างแค้น
ทรัพย์สินของท่านจะไม่มีใครแตะ
ท่านจะยังดำรงไว้ซึ่งยศและตำแหน่ง วุฒิสมาชิกฯ ของโรมัน
บ้าน...
บ้านไร่ในไพซีนั่มได้ถูกจัดเตรียมไว้ สำหรับการถูกเนรเทศของท่าน
ท่านจะพาผู้หญิงของท่านไปด้วยก็ได้
ไว้ชีวิตข้าทำไม ในเมื่อฆ่าคนอื่นตายหมด
พวกสาวกที่หลงเชื่อท่าน
ข้าต้องการให้ท่านพูดกับพวกเขา พรุ่งนี้เพื่อตัวพวกเขาเอง...
สันติสุขและความมั่งมีในอนาคต
หลังจากนั้น...
ข้าอาจจะเรียกท่านกลับมา รับใช้โรมอีกครั้งก็ได้...
เพื่อสงบวิญญาณความอิจฉา และตัดความกังวล
กล่อมให้พวกเขายอมรับ ชะตากรรมและคำสั่ง...
และเชื่อในพระเจ้า
ไปได้แล้ว
หยุด
คลุมผ้าไว้ทำไม
ดีขึ้นเยอะ
ชุดนั้นแพงทีเดียวนะ
เจ้าควรนับถืองานของพวกทาส และใส่มันอย่างภาคภูมิใจ
มานี่
มันเคยเป็นของราชินี...
ราชินีแห่งเปอร์เซีย
มันหนักเหลือเกิน
เดี๋ยวก็ชินไปเอง
นั่งลง
อยากกินลูกนกกับน้ำผึ้งมั้ย
ไม่
แล้วเจ้าจะติดใจ
แตงโมหน่อยมั้ย
และไวน์อีกนิด
กินซะ
ข้าไม่ได้สั่ง แต่ข้าเชื้อเชิญต่างหาก
เจ้าไม่ชินกับความหรูหรารอบตัวเจ้ารึ
ทำไมข้ามาอยู่ที่นี่
คำถามดีมาก
คำถามแบบผู้หญิง
ข้าหวังว่าคำตอบคงดีเหมือนกัน
เด็กทารก มันโตขึ้นมาก
"เขา" โตขึ้นต่างหาก
ข้าซื้อแม่นมมาให้เขาเมื่อวาน หวังว่าเขาคงชอบนมของแม่นม
ข้าส่งหล่อนกลับไปแล้ว
ข้าอยากเลี้ยงเขาด้วยตัวเอง
ข้าไม่แน่ใจว่าข้าจะอนุมัติ
มันทำให้เจ้านึกถึงความหลัง
ข้าอยากให้เจ้าเริ่มต้นชีวิตใหม่
ข้าไม่สนใจชีวิตใหม่ที่นี่
เจ้าห่วงแต่ชีวิตลูกเจ้าใช่มั้ย
ทำไมท่านต้องเอาลูกข้ามาขู่
ข้าเป็นของท่าน ท่านจะฆ่าข้าเมื่อไหร่ก็ได้
เพราะข้าไม่อยากทำเช่นนั้นน่ะสิ
ข้าอยากให้เจ้ารู้จักให้
ข้าอยากได้ความรักจากเจ้า เวริเนีย
ท่านคิดว่าขู่ฆ่าลูกข้า แล้วข้ารักท่านอย่างนั้นรึ
ข้าไม่ได้ขู่จะฆ่าลูกเจ้า
ข้าขอโทษ เวริเนีย
คนเราไม่ควรเศร้าเสียใจไปทั้งชาติ
ข้าไม่ได้กำลังเสียใจ ข้ากำลังจำ
ข้ารบกวนความทรงจำของเจ้ารึ
เปล่า
เจ้าตอบวกวนไปมา
ได้เก่งเหลือเกิน
เจ้าจำอะไรได้บ้าง เมื่อเจ้าคิดถึง สปาร์ตาคัส
มันไม่ทำให้เจ้าลำบากใจ เมื่อพูดถึงเขานะ
ไม่
ถ้างั้น ก็..
เขาเป็นผู้ชายแบบไหน
เขาเริ่มต้นคนเดียว โดดเดี่ยว
ดังเช่นสัตว์ป่า
วันที่เขาตาย
คนนับพัน ยอมตายแทนเขา
เขาเป็นยังไง เป็นพระเจ้ารึ
เขาไม่ใช่พระเจ้า
เขาเป็นเพียง ผู้ชายธรรมดา
ทาสคนหนึ่ง
ข้ารักเขา
มันเป็นพวกนอกกฎหมาย เป็นฆาตกรคนหนึ่ง
เป็นศัตรูกับ สิ่งดี ๆ ทุกสิ่ง ที่โรมได้สร้างไว้
ให้ตายสิ เจ้าบอกข้ามา
- ทำไมเจ้ารักเขา - ข้าบอกไม่ได้
ข้าไม่อาจบอกสิ่งที่ท่าน ไม่สามารถเข้าใจได้
แต่ข้าอยากจะเข้าใจ
เจ้าไม่เห็นรึ ข้าต้องเข้าใจให้ได้
ท่านกลัวเขาใช่หรือไม่
นั่นคือเหตุที่ท่าน ต้องการภรรยาเขา
เพื่อเป็นการ ปลอบประโลมความกลัว โดยการครอบครองสิ่งที่ เคยเป็นของเขา
ตอนที่ท่านกลัว ไม่มีอะไรช่วยท่านได้
ไม่มีอะไร
เราจะได้เห็นกัน
เราจะมีวันชนะไหม สปาร์ตาคัส
เราจะมีวันชนะไหม
แค่เราต่อสู้กับพวกเขา เราก็ชนะบางอย่างแล้ว
เมื่อผู้ชายคนหนึ่ง พูดว่า "ไม่ ข้าไม่ยอม"..
โรมก็เริ่มหวาดหวั่น
และมีพวกเรา เป็นหมื่นเป็นแสน ที่พูดว่าไม่
ช่างน่าประหลาดใจมาก
ที่เห็นเหล่าทาส ผงกหัวขึ้นจากพื้น
ที่เห็นพวกเขา ลุกขึ้นยืนบนลำแข้ง
ยืนหยัด..
ร้องเพลง..
ได้ฟังพวกเขา..
ลุยไปบนเขา และตะโกน..
ได้ยินพวกเขา ร้องเพลง
แต่ตอนนี้ พวกเขาตายหมด
ตาย
เวริเนีย..
ตาย
และลูกข้า
หมดทุกคน
ท่านกลัวตายไหม สปาร์ตาคัส
ไม่มากไปกว่า การเกิด
เจ้ากลัวรึ
ใช่
ท่านแม่ทัพ จงเจริญ
ผู้คุม ล้อมเข้ามา
- พวกนักสู้อยู่ไหน - ทางนั้นครับ
แอนโทไนนัส คืนนี้ผ่านไปช้าเหลือเกินนะ
สปาตาคัส เจ้าคือเขา..
ใช่ไหม
นักต่อสู้ ข้าคือมาร์คัส ลิซินิอัส แครสซัส
เจ้าต้องตอบ เวลาข้าพูดกับเจ้า
ผู้บังคับกองร้อย
ให้มันต่อสู้กันเดี๋ยวนี้ ปลดโซ่ให้พวกมัน
ทั้งเมืองรู้ว่า พวกมันจะสู้กัน พรุ่งนั้..
ที่วิหารบรรพชนท่าน
พวกมันจะสู้กันเดี๋ยวนี้ เพื่อข้า ที่นี่
และสู้กันจนตาย
และผู้ชนะ จะถูกตรึงบนไม้กางเขน
เราจะทดสอบ เรื่องเล่าขาน ภราดรภาพของทาส
ปลดโซ่พวกมัน
ตั้งแถวเป็นวงกลม
อย่าให้พวกมันมีความสุข จากการต่อสู้
อย่าป้องกันตัว ข้าจะฆ่าเจ้าในทันที
- ข้าไม่ยอมให้พวกมัน ตรึงกางเขนท่าน - เป็นคำสั่งสุดท้ายของข้า จงเชื่อฟัง
ให้พวกมันเริ่มได้
ข้าไม่ยอมให้พวกมัน ตรึงกางเขนท่าน
เจ้ารู้ไหมว่า มันนานแค่ไหน กว่าจะตายบนไม้กางเขน
ข้าไม่สน
อภัยให้ข้า แอนโทไนนัส
ข้ารักท่าน เหมือนพ่อแท้ ๆ ของข้า
ข้าก็รักเจ้า..
เหมือนกับลูกชาย ที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
หลับเสียเถิด
นี่ไง ชัยชนะของท่าน
เขาจะกลับมา
เขาจะกลับมา เป็นล้านคน
ข้าอยากรู้ว่า สปาร์ตาคัสจะว่าอย่างไร
ถ้าเขารู้ว่า เวริเนีย และลูกของหล่อน
เป็นทาสประจำอยู่ ที่บ้านข้า
ใช่แล้ว
ตรึงมัน
ข้าไม่ต้องการ ให้มีหลุมฝังศพ หรือเครื่อหมายใด ๆ ทั้งสิน
เผาร่างมัน และเอาอัฐิของมัน ไปทิ้งในที่ลับ
ท่านกลัวเขารึ แครสซัส
ไม่ใช่ตอนที่ข้าสู้กับเขา
ข้ารู้ว่าข้า ปราบเขาได้
แต่ตอนนี้ ข้ากลัวเขา มากกว่ากลัวเจ้า
- ข้ารึ - ใช่แล้ว ซีซ่า
เจ้า
ข้าไม่เห็นจดหมาย จากหัวหน้าสภา
จูเลีย ข้าไม่ชอบฟัง เสียงสะอึกสะอื้น
บ้านนี้มีแต่ความสุข หยุดร้องเสียเถิด
เจ้าอยู่นี่เอง ไปได้แล้วจูเลีย ไปอยู่ที่ไหนมา
ทหารของแครสซัส อยู่เต็มเมืองไปหมด เราเลยต้องไปซ่อนตัว
ข้าไม่รู้จักโรมดีเท่า คาปัว
พวกมันจับทุกคน
นี่คงเป็นผู้หญิง..
ที่แครสซัสใช้ ทหารโรมัน 8 กองพิชิตมาได้
ข้าอยากมีเวลา ทำความคุ้นเคยกับเจ้า ที่รัก
แต่โชคไม่ดี เราต้องเดินทาง..
ไปจุดมุ่งหมายอื่น
- เราจะไปไหน - เจ้าจะไปที่ แอคควิททาเนีย
ผู้ว่าฯ เป็นหนึ่งในญาติ ที่มากมายของข้า
นี่คือบัตรผ่าน ของสมาชิกสภา มันใช้ได้ทั่วโลก
ทำไมข้าต้องไป แอคควิททาเนีย
เพราะว่าข้า ให้เจ้าไปน่ะสิ
ท่านดีกับข้าเหลือเกิน แกร็คซัส แต่ข้าอยาก..
เพิ่มเงินให้เจ้า เป็น 2 เท่า นี่ 2 ล้านเซสเตอร์ซีส
2 ล้าน
นี่หนังสือปลดปล่อย ให้เป็นอิสรภาพ สำหรับเวริเนีย
และนี่เป็น เอกสารย่อย ๆ ที่ข้าเตรียมไว้ให้..
สำหรับเด็ก ๆ
ท่านจะไปไหน
ไปที่ไพซีนั่ม
ไพซี่นั่มรึ นั่นมันเมืองที่ น่าเบื่อที่สุด ในอิตาลี
ปล่อยข้าไว้ที่นี่
ไปกับเรา
ช่วยดูไม่ให้ข้า ใช้เงินไปในทางที่ผิด
อย่าซื่อบื้อไปหน่อยเลย วุฒิสมาชิกฯ ยิ่งใช้ไม่เป็นใหญ่
กรุณาไปได้แล้ว ก่อนที่ทหารจะมา
นี่คงจะทำให้ แครสซัสอิจฉา
ไปทำให้ความสุขข้าสมบูรณ์
เก็บน้ำตาเอาไว้ เก็บไว้สำหรับตอนเดินทาง
น่ารักกว่า
หยุด
แสดงตัวของเจ้ามา
- เลนทูลัส เบเทียตัส - ลงมา และแสดงตัวของเจ้า
- ข้าไม่เห็นด้วย - ข้าได้รับคำสั่งมา
ลงมา และแสดงตัวของเจ้า
อย่างที่บอก ข้าคือเลนทูลัส เบเทียตัส ครูฝึกนักสู้ จากคาปัว
นี่.. เป็นน้องสะใภ้ข้า
คุณผู้หญิง ได้โปรด
เธอกำลังเดินทาง
กับลูกไปแอคควิททาเนีย ด้วยบัตรผ่าน ของสมาชิกสภา
- ค้นกระเป๋า - อย่าพูดแม้แต่คำเดียว
เจ้าว่าอะไรนะ
- บอกหล่อนว่า ห้ามเดินเตร่ - ทันทีเลย
ไปได้
นี่คือลูกชายท่าน
เขาเป็นอิสระ สปาร์ตาคัส
อิสระ
เขาเป็นอิสระ
เขาจะจำท่านได้ สปาร์ตาคัส
เพราะข้าจะบอกเขา
ข้าจะบอกเขาว่า พ่อเขาคือใคร และฝันไว้อย่างไร
เวริเนีย เห็นแก่พวกเราด้วย ขึ้นมาบนเกวียนซะ
ที่รักของข้า ยอดชีวิตของข้า
ตายเสียเถิด ตาย
ได้โปรดตายเสียเถิด ที่รักของข้า
โอ พระเจ้า ทำไมท่านไม่ยอมตาย
ไปเถอะ
ลาก่อน ยอดรัก ยอดชีวิตของข้า
ลาก่อน ลาก่อน